اشعار فارسی محوی

ای خنده، ز زیر لب جانانه برون آ

1

3911

به عشق از ماسوا خالی نمودم سینه‌ی خود را

1

3146

کرد او گذر به خاک من خفته در بلا

1

2626

ای شکوه باغ حسن از سرو موزون شما

1

2726

ای صفای نور دل‌ها پرتو روی شما

1

2938

«الا یا اَیُّها السّاقی اَدِرْ کَأسا و ناوِلْها»

1

3414

نه ثنا خوان تو منم تنها

1

2596

بر سر این مرده ای روح حیات‌افزا بیا

1

2612

تا به رغم من گشودی بر رخ احباب باب

1

2640

چو شمع از آتش دل باشدم تابی به سر امشب

1

2799

ز ما سرگشتگان شوق گم شد کعبه‌ی مطلب

1

2543

نقاب از چهره بردار ای جبینت ماه شهر آشوب

1

3285

دلم ز روز ازل طالب ستم شده است

1

2550

بر سینه‌ی عاشق اثر کینه حرام است

1

4181

ای دل مگو رقیب بر احوال من گریست

1

2536

هرکه پر زد سوی بود آمد به دنیا مرد و رفت

1

2336

در شهر نتابد ز جبینی مه الفت

1

2222

آه کز طور تو بس آه کشیدیم عبث

1

2264

ز مار گیسوت دیدم چها رنج

1

2272

به تعظیم جمالت کج کلاهانند گردن کج

1

2235

حذر ز دام بلا کن، به زلف یار مپیچ

1

2331

هیچ است میان و دهن دلبر ما هیچ

1

2697

باز از من شدی آزرده، ز من دیدی هیچ

1

2333

زان لب خوش آیدم سخن ار به، وگر قبیح

1

2115

به ماهی ماه من بردار یک ساعت نقاب از رخ

1

2364

به آه و دادکردن دادم آخر رخت خود بر باد

1

2222

خانه‌ی عاشق نوازی‌ها پیش آباد باد

1

2321

از فغان خویشتن، شب بلبلم آمد به یاد

1

2220

دیده از بس نابجایی دیدنم آمد به درد

1

2143

برون شد یار ما از بزم و شمع از انجمن گم شد

1

2305

به بالین دل از روی تفقد

1

2197

نگار امشب سوی خونین دلان داغدار آمد

1

2239

گل‌رخان از جلوه‌ی ناز آتشی افروختند

1

2092

روحانیان اگر گل کوی تو بو کنند

1

2831

گر همه تلخی و زهر و کین بود

1

2166

چو من بلبل گُلی را چون تو رنگین جلوه می‌شاید

1

2167

آن بلای دین و دل شد جلوه‌گر باز، العیاذ

1

2156

سبزه‌ی نو رسته گلزار حسن انکارگر

1

2208

به جانم آتشی افگند و رفت آن بت، جفا بنگر

1

2216

رحم بر عاشق دل‌خسته نیاری هرگز

1

2319

نپرسد حال زارم را نه اغیار و نه یارم کس

1

2419

زسرخ و زردها شد اشک وین رخسار ما را بخش

1

2113

دل ز دام زلف دلگیرت نمی‌خواهد خلاص

1

2164

ای سوخته جگر پی دنیا تو آب محض

1

2051

آهم به عکس اشک به اشکم شده نقیض

1

2124

بر مهر چهره‌ی مه من چون دمید خط

1

2119

دلم بگرفت از گفتار پر بی‌مایه‌ی واعظ

1

2281

از لعل تو هرکس به مسیحا شده قانع

1

2087

از دل گم‌گشته از من من نمی‌یابم سراغ

1

2015

از خراب عشق درد اصلا نمیداری دریغ

1

1947

رحم بر بنده‌ی بیچاره نیاوردی حیف

1

2225

کس چه داند از چه شد دریا در آب دیده غرق

1

2947

دانی که روز هجر تو چون است هولناک

1

2263

صبا بویی برد زان روی گل رنگ

1

2146

پیام عشق چون خوانند بر سنگ

1

2141

گشتم به یاد موی میانت ز ناله نال

1

2182

با صد قصور باز به دربارت آمدم

1

2206

خاک ره گشته شدم بلکه به پایی برسم

1

2052

می می‌چکد از لعل لبت گاه تبسم

1

2130

چون نیم پروانه بلبل‌وار آهی می‌کنم

1

2025

ندهد چو رهم، بر در و دیوار بگریم

2

2006

نقاب از رخ برافگن، محشری از جلوه برپا کن

1

2339

کس نشد در عشق،گفتم،این چنین شیدا که من

1

2137

در فنون ترکتازی، ترک ما ماهر چنین

1

2059

به من روزی نماید سر و سیم اندام مهر و رو

1

2106

چه شد خیمه زد دود آهم به چرخ

1

2126

از دور بر جنازه‌ام افگن یکی نگاه

1

2010

به عالم گر نمودی ناروا خود را «لوجه اللّه‌»

1

2028

کتانم داد و بیدادش بجایی کی رسد با مه

1

2036

گم شود نامت شنیدستم که نام پاک من

1

2131

کس نمی‌پرسد ز لاله، داغدار کیستی

1

2341

محبت یک قلم باشد نیاز و محنت و دردی

1

2065

نگارم تیغ ابرو داده آب از سرمه‌ی نازی

1

2079

خلیل از بت شکستن در نظر می‌داشت اشکالی

1

2166

دهن نمای شرفیاب گوهرافشانی

1

1976

«جامی» آن از جام عشق دوست مست

تقریظ شرح مثنوی تألیف والی عابدین

2

2806

ای بسته کمر به قصد قتل سر ما

1

2350

فرستادی ز روی التفاتم سرو را یک سیب

1

2013

رزق را روزی رسان پر می‌دهد

1

2819

شهنشاهی غلام و بندگی کردن بکرد ایجاد

1

2146

ز نور عشق تا هوشم بدل، جوشم به سر باشد

1

2190

«عالمی خواهم ازین عالم بدر»

1

2700

«برگ درختان سبز در نظر هوشیار»

1

2676

تا سر و دست است بکار ای جوان

1

2078

چون شجاع‌الملک دیدم با جنابت در نزاع

1

2031

«بین‌الدّول» چو رو سیه رو زرد شد به جنگ

1

2028

از افق دیدم برآمد بدر در شکل هلال

1

2072

با صد قصور باز طلبکارت آمدم

1

2034

در قافله‌ای که اوست دانم نرسم

1

2241

جایی که بود جلوه‌گه‌ی نیر اعظم

1

2139

دو بیتی را نمودم بهر این شهزاده من تنظیم

1

2083

آفریده تا جهان اندوه و شادی آفرین

1

2112

در خرمن کائنات کردیم نگاه

1

4616

یک پند بی‌مناسبه و پر مناسبه

1

2065

ای دل عرفا جمله نجوم‌اند، بود مه

1

2022

در جنت سرای لطف بر عالم چو بگشادی

1

1998

دوری از این شهر و این قوم عنود

تخمیس دو بیت مثنوی

1

2252

ای مبرّا وجودت از همه ریب

تخمیس دو بیت سعدی شیرازی

1

2125

حاجت چو روا می‌نشود ز اهل کرامات

1

2081

تا آن بت مه پاره ز رخ پرده برانداخت

1

2105

ز چشم اشکبارم هر طرف در خون دل باید

1

2111

چو نقش پا به حال چشم پر امید من بنگر

1

2066

چرا سربسته ماند قصه‌ی دل

1

2142

ای بیرون از وهم و قیل و قال من

1

2198

هر دم آرم لب ساقی به خیال

1

2382

سامع عزله عليهم اعترض

1

3042