اشعار فارسی محوی

ای خنده، ز زیر لب جانانه برون آ

1

3209

به عشق از ماسوا خالی نمودم سینه‌ی خود را

1

2533

کرد او گذر به خاک من خفته در بلا

1

2073

ای شکوه باغ حسن از سرو موزون شما

1

2162

ای صفای نور دل‌ها پرتو روی شما

1

2407

«الا یا اَیُّها السّاقی اَدِرْ کَأسا و ناوِلْها»

1

2711

نه ثنا خوان تو منم تنها

1

1968

بر سر این مرده ای روح حیات‌افزا بیا

1

2041

تا به رغم من گشودی بر رخ احباب باب

1

2026

چو شمع از آتش دل باشدم تابی به سر امشب

1

2237

ز ما سرگشتگان شوق گم شد کعبه‌ی مطلب

1

1983

نقاب از چهره بردار ای جبینت ماه شهر آشوب

1

2557

دلم ز روز ازل طالب ستم شده است

1

2035

بر سینه‌ی عاشق اثر کینه حرام است

1

3470

ای دل مگو رقیب بر احوال من گریست

1

1987

هرکه پر زد سوی بود آمد به دنیا مرد و رفت

1

1816

در شهر نتابد ز جبینی مه الفت

1

1744

آه کز طور تو بس آه کشیدیم عبث

1

1770

ز مار گیسوت دیدم چها رنج

1

1790

به تعظیم جمالت کج کلاهانند گردن کج

1

1712

حذر ز دام بلا کن، به زلف یار مپیچ

1

1828

هیچ است میان و دهن دلبر ما هیچ

1

2136

باز از من شدی آزرده، ز من دیدی هیچ

1

1808

زان لب خوش آیدم سخن ار به، وگر قبیح

1

1624

به ماهی ماه من بردار یک ساعت نقاب از رخ

1

1870

به آه و دادکردن دادم آخر رخت خود بر باد

1

1753

خانه‌ی عاشق نوازی‌ها پیش آباد باد

1

1817

از فغان خویشتن، شب بلبلم آمد به یاد

1

1770

دیده از بس نابجایی دیدنم آمد به درد

1

1672

برون شد یار ما از بزم و شمع از انجمن گم شد

1

1811

به بالین دل از روی تفقد

1

1713

نگار امشب سوی خونین دلان داغدار آمد

1

1741

گل‌رخان از جلوه‌ی ناز آتشی افروختند

1

1612

روحانیان اگر گل کوی تو بو کنند

1

2299

گر همه تلخی و زهر و کین بود

1

1660

چو من بلبل گُلی را چون تو رنگین جلوه می‌شاید

1

1666

آن بلای دین و دل شد جلوه‌گر باز، العیاذ

1

1683

سبزه‌ی نو رسته گلزار حسن انکارگر

1

1674

به جانم آتشی افگند و رفت آن بت، جفا بنگر

1

1717

رحم بر عاشق دل‌خسته نیاری هرگز

1

1785

نپرسد حال زارم را نه اغیار و نه یارم کس

1

1909

زسرخ و زردها شد اشک وین رخسار ما را بخش

1

1627

دل ز دام زلف دلگیرت نمی‌خواهد خلاص

1

1673

ای سوخته جگر پی دنیا تو آب محض

1

1568

آهم به عکس اشک به اشکم شده نقیض

1

1648

بر مهر چهره‌ی مه من چون دمید خط

1

1624

دلم بگرفت از گفتار پر بی‌مایه‌ی واعظ

1

1801

از لعل تو هرکس به مسیحا شده قانع

1

1603

از دل گم‌گشته از من من نمی‌یابم سراغ

1

1556

از خراب عشق درد اصلا نمیداری دریغ

1

1485

رحم بر بنده‌ی بیچاره نیاوردی حیف

1

1745

کس چه داند از چه شد دریا در آب دیده غرق

1

2416

دانی که روز هجر تو چون است هولناک

1

1783

صبا بویی برد زان روی گل رنگ

1

1663

پیام عشق چون خوانند بر سنگ

1

1668

گشتم به یاد موی میانت ز ناله نال

1

1691

با صد قصور باز به دربارت آمدم

1

1727

خاک ره گشته شدم بلکه به پایی برسم

1

1595

می می‌چکد از لعل لبت گاه تبسم

1

1651

چون نیم پروانه بلبل‌وار آهی می‌کنم

1

1562

ندهد چو رهم، بر در و دیوار بگریم

2

1525

نقاب از رخ برافگن، محشری از جلوه برپا کن

1

1885

کس نشد در عشق،گفتم،این چنین شیدا که من

1

1670

در فنون ترکتازی، ترک ما ماهر چنین

1

1588

به من روزی نماید سر و سیم اندام مهر و رو

1

1644

چه شد خیمه زد دود آهم به چرخ

1

1566

از دور بر جنازه‌ام افگن یکی نگاه

1

1552

به عالم گر نمودی ناروا خود را «لوجه اللّه‌»

1

1544

کتانم داد و بیدادش بجایی کی رسد با مه

1

1561

گم شود نامت شنیدستم که نام پاک من

1

1652

کس نمی‌پرسد ز لاله، داغدار کیستی

1

1857

محبت یک قلم باشد نیاز و محنت و دردی

1

1594

نگارم تیغ ابرو داده آب از سرمه‌ی نازی

1

1599

خلیل از بت شکستن در نظر می‌داشت اشکالی

1

1656

دهن نمای شرفیاب گوهرافشانی

1

1506

«جامی» آن از جام عشق دوست مست

تقریظ شرح مثنوی تألیف والی عابدین

2

2187

ای بسته کمر به قصد قتل سر ما

1

1810

فرستادی ز روی التفاتم سرو را یک سیب

1

1545

رزق را روزی رسان پر می‌دهد

1

1988

شهنشاهی غلام و بندگی کردن بکرد ایجاد

1

1656

ز نور عشق تا هوشم بدل، جوشم به سر باشد

1

1697

«عالمی خواهم ازین عالم بدر»

1

2157

«برگ درختان سبز در نظر هوشیار»

1

1989

تا سر و دست است بکار ای جوان

1

1589

چون شجاع‌الملک دیدم با جنابت در نزاع

1

1551

«بین‌الدّول» چو رو سیه رو زرد شد به جنگ

1

1594

از افق دیدم برآمد بدر در شکل هلال

1

1592

با صد قصور باز طلبکارت آمدم

1

1550

در قافله‌ای که اوست دانم نرسم

1

1764

جایی که بود جلوه‌گه‌ی نیر اعظم

1

1667

دو بیتی را نمودم بهر این شهزاده من تنظیم

1

1605

آفریده تا جهان اندوه و شادی آفرین

1

1647

در خرمن کائنات کردیم نگاه

1

3994

یک پند بی‌مناسبه و پر مناسبه

1

1577

ای دل عرفا جمله نجوم‌اند، بود مه

1

1556

در جنت سرای لطف بر عالم چو بگشادی

1

1525

دوری از این شهر و این قوم عنود

تخمیس دو بیت مثنوی

1

1765

ای مبرّا وجودت از همه ریب

تخمیس دو بیت سعدی شیرازی

1

1631

حاجت چو روا می‌نشود ز اهل کرامات

1

1589

تا آن بت مه پاره ز رخ پرده برانداخت

1

1625

ز چشم اشکبارم هر طرف در خون دل باید

1

1633

چو نقش پا به حال چشم پر امید من بنگر

1

1573

چرا سربسته ماند قصه‌ی دل

1

1614

ای بیرون از وهم و قیل و قال من

1

1679

هر دم آرم لب ساقی به خیال

1

1862

سامع عزله عليهم اعترض

1

2395