اشعار فارسی محوی

ای خنده، ز زیر لب جانانه برون آ

1

3301

به عشق از ماسوا خالی نمودم سینه‌ی خود را

1

2615

کرد او گذر به خاک من خفته در بلا

1

2140

ای شکوه باغ حسن از سرو موزون شما

1

2226

ای صفای نور دل‌ها پرتو روی شما

1

2475

«الا یا اَیُّها السّاقی اَدِرْ کَأسا و ناوِلْها»

1

2785

نه ثنا خوان تو منم تنها

1

2031

بر سر این مرده ای روح حیات‌افزا بیا

1

2123

تا به رغم من گشودی بر رخ احباب باب

1

2096

چو شمع از آتش دل باشدم تابی به سر امشب

1

2303

ز ما سرگشتگان شوق گم شد کعبه‌ی مطلب

1

2048

نقاب از چهره بردار ای جبینت ماه شهر آشوب

1

2618

دلم ز روز ازل طالب ستم شده است

1

2090

بر سینه‌ی عاشق اثر کینه حرام است

1

3551

ای دل مگو رقیب بر احوال من گریست

1

2066

هرکه پر زد سوی بود آمد به دنیا مرد و رفت

1

1870

در شهر نتابد ز جبینی مه الفت

1

1795

آه کز طور تو بس آه کشیدیم عبث

1

1834

ز مار گیسوت دیدم چها رنج

1

1852

به تعظیم جمالت کج کلاهانند گردن کج

1

1775

حذر ز دام بلا کن، به زلف یار مپیچ

1

1894

هیچ است میان و دهن دلبر ما هیچ

1

2209

باز از من شدی آزرده، ز من دیدی هیچ

1

1863

زان لب خوش آیدم سخن ار به، وگر قبیح

1

1680

به ماهی ماه من بردار یک ساعت نقاب از رخ

1

1920

به آه و دادکردن دادم آخر رخت خود بر باد

1

1794

خانه‌ی عاشق نوازی‌ها پیش آباد باد

1

1861

از فغان خویشتن، شب بلبلم آمد به یاد

1

1813

دیده از بس نابجایی دیدنم آمد به درد

1

1727

برون شد یار ما از بزم و شمع از انجمن گم شد

1

1856

به بالین دل از روی تفقد

1

1767

نگار امشب سوی خونین دلان داغدار آمد

1

1793

گل‌رخان از جلوه‌ی ناز آتشی افروختند

1

1668

روحانیان اگر گل کوی تو بو کنند

1

2363

گر همه تلخی و زهر و کین بود

1

1712

چو من بلبل گُلی را چون تو رنگین جلوه می‌شاید

1

1730

آن بلای دین و دل شد جلوه‌گر باز، العیاذ

1

1731

سبزه‌ی نو رسته گلزار حسن انکارگر

1

1729

به جانم آتشی افگند و رفت آن بت، جفا بنگر

1

1784

رحم بر عاشق دل‌خسته نیاری هرگز

1

1859

نپرسد حال زارم را نه اغیار و نه یارم کس

1

1963

زسرخ و زردها شد اشک وین رخسار ما را بخش

1

1682

دل ز دام زلف دلگیرت نمی‌خواهد خلاص

1

1728

ای سوخته جگر پی دنیا تو آب محض

1

1628

آهم به عکس اشک به اشکم شده نقیض

1

1699

بر مهر چهره‌ی مه من چون دمید خط

1

1671

دلم بگرفت از گفتار پر بی‌مایه‌ی واعظ

1

1860

از لعل تو هرکس به مسیحا شده قانع

1

1657

از دل گم‌گشته از من من نمی‌یابم سراغ

1

1622

از خراب عشق درد اصلا نمیداری دریغ

1

1531

رحم بر بنده‌ی بیچاره نیاوردی حیف

1

1804

کس چه داند از چه شد دریا در آب دیده غرق

1

2471

دانی که روز هجر تو چون است هولناک

1

1842

صبا بویی برد زان روی گل رنگ

1

1717

پیام عشق چون خوانند بر سنگ

1

1711

گشتم به یاد موی میانت ز ناله نال

1

1754

با صد قصور باز به دربارت آمدم

1

1772

خاک ره گشته شدم بلکه به پایی برسم

1

1639

می می‌چکد از لعل لبت گاه تبسم

1

1698

چون نیم پروانه بلبل‌وار آهی می‌کنم

1

1615

ندهد چو رهم، بر در و دیوار بگریم

2

1583

نقاب از رخ برافگن، محشری از جلوه برپا کن

1

1927

کس نشد در عشق،گفتم،این چنین شیدا که من

1

1721

در فنون ترکتازی، ترک ما ماهر چنین

1

1645

به من روزی نماید سر و سیم اندام مهر و رو

1

1690

چه شد خیمه زد دود آهم به چرخ

1

1616

از دور بر جنازه‌ام افگن یکی نگاه

1

1596

به عالم گر نمودی ناروا خود را «لوجه اللّه‌»

1

1599

کتانم داد و بیدادش بجایی کی رسد با مه

1

1617

گم شود نامت شنیدستم که نام پاک من

1

1711

کس نمی‌پرسد ز لاله، داغدار کیستی

1

1910

محبت یک قلم باشد نیاز و محنت و دردی

1

1638

نگارم تیغ ابرو داده آب از سرمه‌ی نازی

1

1647

خلیل از بت شکستن در نظر می‌داشت اشکالی

1

1722

دهن نمای شرفیاب گوهرافشانی

1

1568

«جامی» آن از جام عشق دوست مست

تقریظ شرح مثنوی تألیف والی عابدین

2

2273

ای بسته کمر به قصد قتل سر ما

1

1869

فرستادی ز روی التفاتم سرو را یک سیب

1

1591

رزق را روزی رسان پر می‌دهد

1

2055

شهنشاهی غلام و بندگی کردن بکرد ایجاد

1

1708

ز نور عشق تا هوشم بدل، جوشم به سر باشد

1

1750

«عالمی خواهم ازین عالم بدر»

1

2213

«برگ درختان سبز در نظر هوشیار»

1

2084

تا سر و دست است بکار ای جوان

1

1634

چون شجاع‌الملک دیدم با جنابت در نزاع

1

1596

«بین‌الدّول» چو رو سیه رو زرد شد به جنگ

1

1633

از افق دیدم برآمد بدر در شکل هلال

1

1645

با صد قصور باز طلبکارت آمدم

1

1594

در قافله‌ای که اوست دانم نرسم

1

1813

جایی که بود جلوه‌گه‌ی نیر اعظم

1

1709

دو بیتی را نمودم بهر این شهزاده من تنظیم

1

1647

آفریده تا جهان اندوه و شادی آفرین

1

1690

در خرمن کائنات کردیم نگاه

1

4065

یک پند بی‌مناسبه و پر مناسبه

1

1626

ای دل عرفا جمله نجوم‌اند، بود مه

1

1600

در جنت سرای لطف بر عالم چو بگشادی

1

1577

دوری از این شهر و این قوم عنود

تخمیس دو بیت مثنوی

1

1823

ای مبرّا وجودت از همه ریب

تخمیس دو بیت سعدی شیرازی

1

1684

حاجت چو روا می‌نشود ز اهل کرامات

1

1640

تا آن بت مه پاره ز رخ پرده برانداخت

1

1676

ز چشم اشکبارم هر طرف در خون دل باید

1

1698

چو نقش پا به حال چشم پر امید من بنگر

1

1636

چرا سربسته ماند قصه‌ی دل

1

1681

ای بیرون از وهم و قیل و قال من

1

1747

هر دم آرم لب ساقی به خیال

1

1928

سامع عزله عليهم اعترض

1

2483