اشعار فارسی محوی

ای خنده، ز زیر لب جانانه برون آ

1

4138

به عشق از ماسوا خالی نمودم سینه‌ی خود را

1

3282

کرد او گذر به خاک من خفته در بلا

1

2765

ای شکوه باغ حسن از سرو موزون شما

1

2864

ای صفای نور دل‌ها پرتو روی شما

1

3075

«الا یا اَیُّها السّاقی اَدِرْ کَأسا و ناوِلْها»

1

3603

نه ثنا خوان تو منم تنها

1

2749

بر سر این مرده ای روح حیات‌افزا بیا

1

2729

تا به رغم من گشودی بر رخ احباب باب

1

2782

چو شمع از آتش دل باشدم تابی به سر امشب

1

2927

ز ما سرگشتگان شوق گم شد کعبه‌ی مطلب

1

2672

نقاب از چهره بردار ای جبینت ماه شهر آشوب

1

3449

دلم ز روز ازل طالب ستم شده است

1

2669

بر سینه‌ی عاشق اثر کینه حرام است

1

4388

ای دل مگو رقیب بر احوال من گریست

1

2660

هرکه پر زد سوی بود آمد به دنیا مرد و رفت

1

2468

در شهر نتابد ز جبینی مه الفت

1

2340

آه کز طور تو بس آه کشیدیم عبث

1

2383

ز مار گیسوت دیدم چها رنج

1

2400

به تعظیم جمالت کج کلاهانند گردن کج

1

2377

حذر ز دام بلا کن، به زلف یار مپیچ

1

2444

هیچ است میان و دهن دلبر ما هیچ

1

2812

باز از من شدی آزرده، ز من دیدی هیچ

1

2443

زان لب خوش آیدم سخن ار به، وگر قبیح

1

2232

به ماهی ماه من بردار یک ساعت نقاب از رخ

1

2472

به آه و دادکردن دادم آخر رخت خود بر باد

1

2346

خانه‌ی عاشق نوازی‌ها پیش آباد باد

1

2421

از فغان خویشتن، شب بلبلم آمد به یاد

1

2342

دیده از بس نابجایی دیدنم آمد به درد

1

2250

برون شد یار ما از بزم و شمع از انجمن گم شد

1

2421

به بالین دل از روی تفقد

1

2315

نگار امشب سوی خونین دلان داغدار آمد

1

2357

گل‌رخان از جلوه‌ی ناز آتشی افروختند

1

2213

روحانیان اگر گل کوی تو بو کنند

1

2951

گر همه تلخی و زهر و کین بود

1

2288

چو من بلبل گُلی را چون تو رنگین جلوه می‌شاید

1

2279

آن بلای دین و دل شد جلوه‌گر باز، العیاذ

1

2259

سبزه‌ی نو رسته گلزار حسن انکارگر

1

2319

به جانم آتشی افگند و رفت آن بت، جفا بنگر

1

2340

رحم بر عاشق دل‌خسته نیاری هرگز

1

2447

نپرسد حال زارم را نه اغیار و نه یارم کس

1

2527

زسرخ و زردها شد اشک وین رخسار ما را بخش

1

2217

دل ز دام زلف دلگیرت نمی‌خواهد خلاص

1

2266

ای سوخته جگر پی دنیا تو آب محض

1

2155

آهم به عکس اشک به اشکم شده نقیض

1

2226

بر مهر چهره‌ی مه من چون دمید خط

1

2240

دلم بگرفت از گفتار پر بی‌مایه‌ی واعظ

1

2392

از لعل تو هرکس به مسیحا شده قانع

1

2201

از دل گم‌گشته از من من نمی‌یابم سراغ

1

2143

از خراب عشق درد اصلا نمیداری دریغ

1

2065

رحم بر بنده‌ی بیچاره نیاوردی حیف

1

2340

کس چه داند از چه شد دریا در آب دیده غرق

1

3101

دانی که روز هجر تو چون است هولناک

1

2380

صبا بویی برد زان روی گل رنگ

1

2264

پیام عشق چون خوانند بر سنگ

1

2268

گشتم به یاد موی میانت ز ناله نال

1

2293

با صد قصور باز به دربارت آمدم

1

2325

خاک ره گشته شدم بلکه به پایی برسم

1

2175

می می‌چکد از لعل لبت گاه تبسم

1

2271

چون نیم پروانه بلبل‌وار آهی می‌کنم

1

2139

ندهد چو رهم، بر در و دیوار بگریم

2

2131

نقاب از رخ برافگن، محشری از جلوه برپا کن

1

2468

کس نشد در عشق،گفتم،این چنین شیدا که من

1

2256

در فنون ترکتازی، ترک ما ماهر چنین

1

2177

به من روزی نماید سر و سیم اندام مهر و رو

1

2210

چه شد خیمه زد دود آهم به چرخ

1

2227

از دور بر جنازه‌ام افگن یکی نگاه

1

2120

به عالم گر نمودی ناروا خود را «لوجه اللّه‌»

1

2143

کتانم داد و بیدادش بجایی کی رسد با مه

1

2146

گم شود نامت شنیدستم که نام پاک من

1

2243

کس نمی‌پرسد ز لاله، داغدار کیستی

1

2474

محبت یک قلم باشد نیاز و محنت و دردی

1

2198

نگارم تیغ ابرو داده آب از سرمه‌ی نازی

1

2203

خلیل از بت شکستن در نظر می‌داشت اشکالی

1

2295

دهن نمای شرفیاب گوهرافشانی

1

2094

«جامی» آن از جام عشق دوست مست

تقریظ شرح مثنوی تألیف والی عابدین

2

2969

ای بسته کمر به قصد قتل سر ما

1

2499

فرستادی ز روی التفاتم سرو را یک سیب

1

2130

رزق را روزی رسان پر می‌دهد

1

2987

شهنشاهی غلام و بندگی کردن بکرد ایجاد

1

2273

ز نور عشق تا هوشم بدل، جوشم به سر باشد

1

2311

«عالمی خواهم ازین عالم بدر»

1

2842

«برگ درختان سبز در نظر هوشیار»

1

2907

تا سر و دست است بکار ای جوان

1

2192

چون شجاع‌الملک دیدم با جنابت در نزاع

1

2139

«بین‌الدّول» چو رو سیه رو زرد شد به جنگ

1

2142

از افق دیدم برآمد بدر در شکل هلال

1

2198

با صد قصور باز طلبکارت آمدم

1

2151

در قافله‌ای که اوست دانم نرسم

1

2372

جایی که بود جلوه‌گه‌ی نیر اعظم

1

2292

دو بیتی را نمودم بهر این شهزاده من تنظیم

1

2209

آفریده تا جهان اندوه و شادی آفرین

1

2225

در خرمن کائنات کردیم نگاه

1

4812

یک پند بی‌مناسبه و پر مناسبه

1

2183

ای دل عرفا جمله نجوم‌اند، بود مه

1

2148

در جنت سرای لطف بر عالم چو بگشادی

1

2115

دوری از این شهر و این قوم عنود

تخمیس دو بیت مثنوی

1

2366

ای مبرّا وجودت از همه ریب

تخمیس دو بیت سعدی شیرازی

1

2249

حاجت چو روا می‌نشود ز اهل کرامات

1

2202

تا آن بت مه پاره ز رخ پرده برانداخت

1

2216

ز چشم اشکبارم هر طرف در خون دل باید

1

2235

چو نقش پا به حال چشم پر امید من بنگر

1

2194

چرا سربسته ماند قصه‌ی دل

1

2261

ای بیرون از وهم و قیل و قال من

1

2319

هر دم آرم لب ساقی به خیال

1

2512

سامع عزله عليهم اعترض

1

3221