اشعار فارسی محوی

ای خنده، ز زیر لب جانانه برون آ

1

3303

به عشق از ماسوا خالی نمودم سینه‌ی خود را

1

2616

کرد او گذر به خاک من خفته در بلا

1

2142

ای شکوه باغ حسن از سرو موزون شما

1

2229

ای صفای نور دل‌ها پرتو روی شما

1

2477

«الا یا اَیُّها السّاقی اَدِرْ کَأسا و ناوِلْها»

1

2785

نه ثنا خوان تو منم تنها

1

2033

بر سر این مرده ای روح حیات‌افزا بیا

1

2123

تا به رغم من گشودی بر رخ احباب باب

1

2096

چو شمع از آتش دل باشدم تابی به سر امشب

1

2304

ز ما سرگشتگان شوق گم شد کعبه‌ی مطلب

1

2055

نقاب از چهره بردار ای جبینت ماه شهر آشوب

1

2624

دلم ز روز ازل طالب ستم شده است

1

2090

بر سینه‌ی عاشق اثر کینه حرام است

1

3552

ای دل مگو رقیب بر احوال من گریست

1

2071

هرکه پر زد سوی بود آمد به دنیا مرد و رفت

1

1875

در شهر نتابد ز جبینی مه الفت

1

1803

آه کز طور تو بس آه کشیدیم عبث

1

1840

ز مار گیسوت دیدم چها رنج

1

1856

به تعظیم جمالت کج کلاهانند گردن کج

1

1781

حذر ز دام بلا کن، به زلف یار مپیچ

1

1897

هیچ است میان و دهن دلبر ما هیچ

1

2217

باز از من شدی آزرده، ز من دیدی هیچ

1

1868

زان لب خوش آیدم سخن ار به، وگر قبیح

1

1685

به ماهی ماه من بردار یک ساعت نقاب از رخ

1

1926

به آه و دادکردن دادم آخر رخت خود بر باد

1

1799

خانه‌ی عاشق نوازی‌ها پیش آباد باد

1

1868

از فغان خویشتن، شب بلبلم آمد به یاد

1

1819

دیده از بس نابجایی دیدنم آمد به درد

1

1732

برون شد یار ما از بزم و شمع از انجمن گم شد

1

1859

به بالین دل از روی تفقد

1

1771

نگار امشب سوی خونین دلان داغدار آمد

1

1799

گل‌رخان از جلوه‌ی ناز آتشی افروختند

1

1671

روحانیان اگر گل کوی تو بو کنند

1

2368

گر همه تلخی و زهر و کین بود

1

1719

چو من بلبل گُلی را چون تو رنگین جلوه می‌شاید

1

1736

آن بلای دین و دل شد جلوه‌گر باز، العیاذ

1

1737

سبزه‌ی نو رسته گلزار حسن انکارگر

1

1732

به جانم آتشی افگند و رفت آن بت، جفا بنگر

1

1788

رحم بر عاشق دل‌خسته نیاری هرگز

1

1863

نپرسد حال زارم را نه اغیار و نه یارم کس

1

1969

زسرخ و زردها شد اشک وین رخسار ما را بخش

1

1686

دل ز دام زلف دلگیرت نمی‌خواهد خلاص

1

1732

ای سوخته جگر پی دنیا تو آب محض

1

1635

آهم به عکس اشک به اشکم شده نقیض

1

1705

بر مهر چهره‌ی مه من چون دمید خط

1

1675

دلم بگرفت از گفتار پر بی‌مایه‌ی واعظ

1

1866

از لعل تو هرکس به مسیحا شده قانع

1

1662

از دل گم‌گشته از من من نمی‌یابم سراغ

1

1627

از خراب عشق درد اصلا نمیداری دریغ

1

1534

رحم بر بنده‌ی بیچاره نیاوردی حیف

1

1808

کس چه داند از چه شد دریا در آب دیده غرق

1

2476

دانی که روز هجر تو چون است هولناک

1

1847

صبا بویی برد زان روی گل رنگ

1

1720

پیام عشق چون خوانند بر سنگ

1

1718

گشتم به یاد موی میانت ز ناله نال

1

1761

با صد قصور باز به دربارت آمدم

1

1780

خاک ره گشته شدم بلکه به پایی برسم

1

1645

می می‌چکد از لعل لبت گاه تبسم

1

1707

چون نیم پروانه بلبل‌وار آهی می‌کنم

1

1621

ندهد چو رهم، بر در و دیوار بگریم

2

1589

نقاب از رخ برافگن، محشری از جلوه برپا کن

1

1934

کس نشد در عشق،گفتم،این چنین شیدا که من

1

1723

در فنون ترکتازی، ترک ما ماهر چنین

1

1652

به من روزی نماید سر و سیم اندام مهر و رو

1

1695

چه شد خیمه زد دود آهم به چرخ

1

1622

از دور بر جنازه‌ام افگن یکی نگاه

1

1603

به عالم گر نمودی ناروا خود را «لوجه اللّه‌»

1

1605

کتانم داد و بیدادش بجایی کی رسد با مه

1

1622

گم شود نامت شنیدستم که نام پاک من

1

1716

کس نمی‌پرسد ز لاله، داغدار کیستی

1

1915

محبت یک قلم باشد نیاز و محنت و دردی

1

1644

نگارم تیغ ابرو داده آب از سرمه‌ی نازی

1

1651

خلیل از بت شکستن در نظر می‌داشت اشکالی

1

1726

دهن نمای شرفیاب گوهرافشانی

1

1571

«جامی» آن از جام عشق دوست مست

تقریظ شرح مثنوی تألیف والی عابدین

2

2276

ای بسته کمر به قصد قتل سر ما

1

1874

فرستادی ز روی التفاتم سرو را یک سیب

1

1593

رزق را روزی رسان پر می‌دهد

1

2059

شهنشاهی غلام و بندگی کردن بکرد ایجاد

1

1713

ز نور عشق تا هوشم بدل، جوشم به سر باشد

1

1757

«عالمی خواهم ازین عالم بدر»

1

2218

«برگ درختان سبز در نظر هوشیار»

1

2088

تا سر و دست است بکار ای جوان

1

1637

چون شجاع‌الملک دیدم با جنابت در نزاع

1

1600

«بین‌الدّول» چو رو سیه رو زرد شد به جنگ

1

1641

از افق دیدم برآمد بدر در شکل هلال

1

1649

با صد قصور باز طلبکارت آمدم

1

1602

در قافله‌ای که اوست دانم نرسم

1

1816

جایی که بود جلوه‌گه‌ی نیر اعظم

1

1718

دو بیتی را نمودم بهر این شهزاده من تنظیم

1

1651

آفریده تا جهان اندوه و شادی آفرین

1

1695

در خرمن کائنات کردیم نگاه

1

4070

یک پند بی‌مناسبه و پر مناسبه

1

1632

ای دل عرفا جمله نجوم‌اند، بود مه

1

1605

در جنت سرای لطف بر عالم چو بگشادی

1

1582

دوری از این شهر و این قوم عنود

تخمیس دو بیت مثنوی

1

1828

ای مبرّا وجودت از همه ریب

تخمیس دو بیت سعدی شیرازی

1

1690

حاجت چو روا می‌نشود ز اهل کرامات

1

1646

تا آن بت مه پاره ز رخ پرده برانداخت

1

1680

ز چشم اشکبارم هر طرف در خون دل باید

1

1701

چو نقش پا به حال چشم پر امید من بنگر

1

1639

چرا سربسته ماند قصه‌ی دل

1

1683

ای بیرون از وهم و قیل و قال من

1

1747

هر دم آرم لب ساقی به خیال

1

1930

سامع عزله عليهم اعترض

1

2485