دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2747

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1886

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2022

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2477

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2437

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2460

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2394

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2249

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2156

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2365

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2199

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2283

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2152

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2351

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2407

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2425

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2123

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2293

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2426

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2238

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2208

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2186

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2370

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2135

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2110

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2101

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2222

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2180

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2152

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2160

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1745

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1734

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1850

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1772

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1587

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1722

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1735

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1736

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1889

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1727

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1638

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1753

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1745

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1686

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1746

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1473

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1568

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1807

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1523

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1513

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1480

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1668

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1607

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1550

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1486

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1631

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1463

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1614

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1621

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1495

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1596

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1776

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1627

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1581

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1617

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1673

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1755

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1728

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1654

ای آفت دل بلای جانم!

1

1648

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1500

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1604

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2167

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1472

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1974

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1429

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1515

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1482

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1513

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1485

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1542

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1601

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1455

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1471

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1586

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1460

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1422

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1434

مثنوی پیک صبا

8

1723

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2115

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1473