دیوان وفایی (اشعار فارسی)

دیوان وفایی (اشعار فارسی)

بەرهەمی:
قاڵب:
دەفتەری شیعر
زمان:
کوردیی ناوەندی
ساڵی بڵاوبوونەوە:
1902

چاپەکان:

  • میرزا عەبدوررەحیمی سابڵاخی، ’’دیوانی وەفایی’’، لێکۆڵینەوەی: محەمەد عەلی قەرەداغی، بەغدا: چاپخانەی کۆڕی زانیاریی کورد، ١٩٧٨.
  • عەبدوڕڕەحیمی وەفایی، ’’دیوانی وەفایی’’، ساغکردنەوەی موحەممەد سەعید نەجاڕی (ئاسۆ)، سنە: چاپ و بڵاوکردنەوەی کوردستان، ٢٠١٠ (١٣٨٩).

لە ڤەژینبوکسدا:

تۆمارکراو لە داتابەیسدا:
102% (91 لە 89)
کاتی پێویست:
1 سەعات و 20 خولەک
ژمارەی بینین:
7258
بەشداربووان:

ناوەرۆک:

ای صفابخش جان نسیم صبا

2
2469

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1
1819

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1
1664

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1
2252

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1
2210

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1
2231

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1
2180

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1
2048

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1
1947

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1
2148

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1
1994

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1
2080

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1
1950

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی
2
2143

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1
2209

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1
2205

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2
1926

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1
2078

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1
2192

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2
2029

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1
1996

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1
1974

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1
2120

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1
1929

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1
1899

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1
1893

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1
1995

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1
1981

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1
1955

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1
1934

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1
1535

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1
1528

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1
1615

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1
1546

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1
1377

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1
1518

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2
1471

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1
1525

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1
1595

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1
1407

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1
1427

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1
1465

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1
1534

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1
1489

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1
1503

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1
1266

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1
1369

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2
1565

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1
1317

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1
1314

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1
1278

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1
1449

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1
1378

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4
1356

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1
1284

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1
1406

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1
1251

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1
1396

مستانه چو از میکده بیرون آید

1
1376

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1
1295

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1
1394

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1
1554

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1
1415

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1
1365

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1
1402

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1
1460

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1
1522

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1
1518

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1
1446

ای آفت دل بلای جانم!

1
1445

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1
1308

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2
1380

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1
1931

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2
1278

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2
1360

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1
1222

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1
1235

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2
1271

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1
1301

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4
1274

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2
1343

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2
1379

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1
1248

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1
1275

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1
1387

سیبا به نزاکت تو نازم

2
1249

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1
1232

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1
1230

مثنوی پیک صبا

8
1509

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6
1784

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1
1261