دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2661

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1961

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1823

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2412

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2371

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2389

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2326

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2179

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2092

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2303

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2134

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2224

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2088

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2283

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2348

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2361

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2067

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2220

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2332

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2172

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2145

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2114

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2284

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2072

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2042

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2036

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2148

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2121

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2097

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2089

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1676

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1672

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1795

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1695

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1525

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1667

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1614

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1671

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1767

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1559

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1568

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1602

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1677

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1627

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1673

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1411

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1510

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1728

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1465

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1450

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1419

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1597

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1533

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1503

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1431

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1556

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1401

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1545

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1529

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1432

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1536

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1705

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1564

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1512

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1556

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1598

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1677

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1673

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1585

ای آفت دل بلای جانم!

1

1587

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1439

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1537

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2095

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1418

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1518

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1364

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1374

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1407

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1449

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1419

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1479

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1523

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1392

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1418

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1523

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1387

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1362

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1364

مثنوی پیک صبا

8

1651

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1971

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1404