دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

3009

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2229

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2107

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2695

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2674

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2730

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2658

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2476

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2358

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2587

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2395

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2474

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2367

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2571

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2622

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2631

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2324

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2486

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2662

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2453

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2437

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2385

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2615

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2353

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2318

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2325

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2466

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2404

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2371

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2386

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1966

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1997

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2064

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2097

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1800

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1965

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1948

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1942

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2119

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1943

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1866

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1993

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1985

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1881

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1956

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1704

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1764

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2085

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1745

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1723

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1673

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1884

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1829

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1761

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1693

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1866

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1648

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1834

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

2007

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1699

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1790

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

2027

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1836

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1817

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1822

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1895

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

2002

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1922

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1878

ای آفت دل بلای جانم!

1

1880

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1720

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1809

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2689

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1670

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2241

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1634

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1741

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1691

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1708

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1682

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1756

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1825

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1643

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1676

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1794

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1663

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1618

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1644

مثنوی پیک صبا

8

1950

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2357

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1692