دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2913

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2037

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2164

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2623

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2592

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2641

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2582

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2404

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2290

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2519

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2337

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2422

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2301

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2497

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2546

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2561

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2266

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2422

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2595

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2383

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2368

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2318

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2553

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2278

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2259

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2260

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2389

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2331

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2293

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2313

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1893

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1906

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1992

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1932

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1730

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1878

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1881

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1876

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2046

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1872

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1786

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1917

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1915

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1818

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1886

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1638

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1703

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1993

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1662

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1656

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1604

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1825

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1768

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1702

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1627

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1797

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1587

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1770

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1929

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1632

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1726

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1936

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1773

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1732

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1757

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1812

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1931

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1865

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1808

ای آفت دل بلای جانم!

1

1806

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1647

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1749

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2551

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1611

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2164

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1568

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1685

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1636

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1650

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1620

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1696

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1744

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1580

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1614

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1727

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1595

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1558

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1589

مثنوی پیک صبا

8

1875

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2282

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1621