دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2784

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2048

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1916

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2502

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2470

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2495

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2438

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2277

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2180

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2399

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2229

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2318

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2185

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2375

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2436

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2453

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2155

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2331

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2482

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2275

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2235

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2210

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2410

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2171

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2147

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2133

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2266

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2219

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2188

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2197

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1771

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1779

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1880

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1808

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1622

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1761

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1771

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1765

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1926

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1758

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1672

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1801

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1787

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1724

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1777

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1515

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1601

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1839

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1551

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1542

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1507

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1701

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1648

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1585

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1525

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1666

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1491

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1661

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1669

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1525

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1622

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1815

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1657

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1616

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1653

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1715

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1791

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1760

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1681

ای آفت دل بلای جانم!

1

1684

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1531

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1633

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2207

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1508

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2014

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1460

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1543

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1507

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1537

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1507

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1572

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1628

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1474

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1501

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1611

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1481

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1447

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1465

مثنوی پیک صبا

8

1752

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2143

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1499