دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2737

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1876

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2009

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2465

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2423

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2446

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2377

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2233

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2140

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2349

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2183

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2269

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2138

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2339

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2393

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2408

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2110

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2277

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2410

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2227

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2196

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2171

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2356

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2123

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2097

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2089

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2209

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2169

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2141

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2145

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1733

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1721

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1839

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1761

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1576

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1710

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1721

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1725

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1878

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1716

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1626

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1742

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1729

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1675

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1728

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1462

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1556

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1793

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1510

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1499

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1468

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1657

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1595

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1539

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1475

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1616

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1449

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1602

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1604

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1481

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1584

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1763

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1615

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1565

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1602

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1657

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1742

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1711

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1640

ای آفت دل بلای جانم!

1

1636

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1488

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1593

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2155

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1460

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1961

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1415

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1503

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1468

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1497

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1471

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1528

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1589

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1444

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1460

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1575

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1446

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1408

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1423

مثنوی پیک صبا

8

1712

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2102

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1459