دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

3058

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2140

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2263

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2734

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2710

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2782

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2690

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2517

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2379

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2613

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2431

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2505

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2401

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2599

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2654

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2663

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2356

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2520

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2692

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2480

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2463

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2414

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2648

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2383

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2343

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2350

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2495

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2451

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2406

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2418

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1999

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

2037

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2089

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2292

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1824

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

2013

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1970

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1964

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2153

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1972

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1904

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

2028

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

2018

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1908

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1982

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1728

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1788

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2122

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1776

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1745

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1699

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1908

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1857

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1783

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1715

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1894

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1670

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1859

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

2037

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1726

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1817

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

2066

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1862

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1853

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1856

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1921

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

2030

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1946

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1905

ای آفت دل بلای جانم!

1

1917

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1755

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1840

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2766

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1694

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2276

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1656

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1764

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1714

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1733

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1701

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1789

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1857

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1665

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1701

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1818

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1698

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1638

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1673

مثنوی پیک صبا

8

1979

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2394

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1730