دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2545

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1731

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1878

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2308

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2275

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2298

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2237

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2102

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2002

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2211

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2049

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2141

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2002

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2194

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2261

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2263

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1982

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2136

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2245

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2083

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2053

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2030

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2190

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1990

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1960

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1942

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2051

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2040

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2019

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

1991

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1591

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1586

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1667

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1603

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1435

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1575

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1530

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1582

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1655

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1471

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1482

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1516

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1590

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1549

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1580

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1327

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1434

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1625

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1374

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1368

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1334

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1501

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1432

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1417

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1343

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1465

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1313

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1457

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1433

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1348

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1456

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1616

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1472

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1430

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1460

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1523

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1588

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1584

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1501

ای آفت دل بلای جانم!

1

1500

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1359

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1445

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

1998

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1336

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1421

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1276

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1288

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1326

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1358

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1333

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1402

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1438

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1303

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1332

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1447

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1304

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1286

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1286

مثنوی پیک صبا

8

1562

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1858

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1318