دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2910

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2034

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2162

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2619

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2590

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2637

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2577

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2399

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2286

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2516

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2331

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2418

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2297

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2493

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2541

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2556

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2260

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2420

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2586

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2380

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2363

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2316

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2551

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2274

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2256

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2254

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2386

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2330

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2291

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2309

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1890

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1901

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1990

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1928

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1725

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1874

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1878

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1874

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2045

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1869

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1783

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1911

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1913

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1817

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1884

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1633

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1700

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1987

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1658

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1654

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1601

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1821

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1767

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1699

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1625

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1796

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1586

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1767

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1924

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1629

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1720

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1934

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1770

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1727

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1755

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1810

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1925

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1864

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1803

ای آفت دل بلای جانم!

1

1801

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1644

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1746

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2534

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1607

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2160

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1562

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1680

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1634

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1645

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1615

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1693

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1742

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1579

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1613

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1725

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1593

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1555

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1586

مثنوی پیک صبا

8

1872

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2279

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1619