دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2468

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1663

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1818

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2251

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2209

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2230

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2179

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2046

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

1946

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2147

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

1992

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2079

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

1949

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2142

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2208

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2204

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1925

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2077

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2191

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2028

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

1995

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

1973

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2119

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1928

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1898

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1892

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

1994

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

1980

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

1954

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

1933

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1534

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1527

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1614

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1545

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1376

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1517

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1470

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1524

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1594

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1406

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1426

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1464

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1533

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1488

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1502

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1265

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1368

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1564

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1316

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1312

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1277

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1448

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1377

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1355

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1283

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1405

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1250

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1395

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1375

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1294

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1393

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1553

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1414

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1364

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1401

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1459

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1521

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1517

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1445

ای آفت دل بلای جانم!

1

1444

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1307

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1379

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

1930

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1277

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1358

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1221

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1234

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1270

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1300

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1273

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1342

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1378

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1247

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1274

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1386

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1248

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1231

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1229

مثنوی پیک صبا

8

1508

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1783

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1260