دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2973

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2200

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2068

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2667

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2637

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2689

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2626

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2452

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2327

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2553

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2368

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2449

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2335

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2535

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2594

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2597

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2295

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2459

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2633

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2423

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2405

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2355

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2590

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2320

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2289

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2292

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2436

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2365

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2326

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2347

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1933

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1955

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2023

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2014

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1765

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1921

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1913

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1913

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2084

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1908

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1824

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1958

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1949

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1850

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1918

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1669

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1734

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2043

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1705

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1691

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1644

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1857

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1795

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1732

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1658

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1833

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1614

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1801

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1969

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1669

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1761

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1975

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1804

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1772

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1796

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1856

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1959

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1893

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1856

ای آفت دل بلای جانم!

1

1841

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1681

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1778

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2624

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1637

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2201

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1597

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1710

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1665

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1678

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1644

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1727

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1791

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1612

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1649

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1756

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1626

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1588

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1615

مثنوی پیک صبا

8

1914

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2320

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1657