دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

3093

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2171

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2284

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2764

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2736

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2817

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2723

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2546

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2411

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2637

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2454

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2533

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2421

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2632

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2677

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2684

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2386

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2541

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2717

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2504

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2492

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2446

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2679

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2406

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2365

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2370

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2519

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2471

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2430

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2440

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

2017

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

2064

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2118

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2513

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1844

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

2037

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1989

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1981

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2182

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1999

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1922

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

2056

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

2036

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1930

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

2000

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1748

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1804

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2152

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1801

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1766

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1718

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1932

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1874

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1801

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1728

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1913

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1686

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1874

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

2070

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1744

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1840

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

2088

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1883

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1899

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1875

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1943

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

2064

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1968

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1924

ای آفت دل بلای جانم!

1

1941

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1780

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1860

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2821

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1713

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2309

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1679

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1783

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1731

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1756

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1719

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1812

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1893

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1688

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1724

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1837

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1722

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1655

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1688

مثنوی پیک صبا

8

2001

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2421

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1753