دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

3086

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2165

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2283

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2762

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2735

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2813

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2722

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2546

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2411

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2636

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2452

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2531

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2420

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2631

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2677

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2682

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2385

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2541

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2716

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2504

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2490

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2444

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2677

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2405

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2364

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2369

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2519

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2470

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2426

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2440

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

2016

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

2064

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2117

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2487

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1843

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

2037

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1988

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1981

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2178

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1997

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1918

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

2053

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

2036

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1930

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1998

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1746

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1802

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2149

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1799

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1764

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1717

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1931

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1874

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1801

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1728

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1912

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1684

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1873

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

2067

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1743

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1839

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

2083

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1881

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1895

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1874

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1940

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

2061

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1967

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1922

ای آفت دل بلای جانم!

1

1938

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1778

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1859

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2814

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1710

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2303

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1676

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1781

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1730

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1755

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1718

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1810

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1890

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1685

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1724

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1832

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1720

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1655

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1688

مثنوی پیک صبا

8

1998

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2417

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1752