دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

3056

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2139

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2262

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2731

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2706

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2775

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2688

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2515

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2379

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2613

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2424

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2502

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2396

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2596

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2652

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2661

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2354

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2518

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2691

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2477

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2456

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2406

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2641

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2378

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2341

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2348

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2494

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2445

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2404

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2416

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1994

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

2032

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2087

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2212

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1822

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

2008

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1970

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1961

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2150

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1970

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1899

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

2023

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

2014

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1903

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1980

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1725

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1786

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2116

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1771

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1741

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1696

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1907

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1856

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1782

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1712

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1890

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1669

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1859

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

2036

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1726

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1812

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

2061

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1860

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1851

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1850

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1919

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

2025

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1944

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1900

ای آفت دل بلای جانم!

1

1911

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1748

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1837

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2734

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1688

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2271

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1656

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1761

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1711

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1730

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1700

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1782

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1854

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1664

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1700

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1818

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1693

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1638

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1672

مثنوی پیک صبا

8

1976

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2392

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1727