دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2865

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1995

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2127

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2587

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2554

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2591

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2535

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2360

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2245

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2480

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2298

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2389

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2262

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2459

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2507

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2528

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2229

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2388

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2549

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2347

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2325

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2284

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2508

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2242

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2221

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2212

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2342

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2299

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2252

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2261

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1849

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1848

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1952

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1887

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1683

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1833

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1849

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1838

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2004

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1827

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1742

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1870

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1860

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1782

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1850

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1590

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1667

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1931

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1616

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1615

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1567

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1775

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1727

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1649

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1587

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1741

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1549

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1733

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1849

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1591

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1684

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1893

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1731

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1690

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1715

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1775

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1879

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1823

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1760

ای آفت دل بلای جانم!

1

1756

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1607

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1704

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2288

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1566

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2117

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1528

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1644

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1589

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1609

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1579

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1651

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1707

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1541

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1567

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1684

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1546

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1513

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1535

مثنوی پیک صبا

8

1830

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2237

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1572