دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2655

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1822

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1958

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2411

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2369

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2387

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2322

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2176

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2083

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2298

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2131

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2221

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2082

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2279

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2341

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2354

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2061

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2215

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2324

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2172

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2144

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2111

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2280

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2070

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2040

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2034

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2144

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2118

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2090

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2084

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1673

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1668

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1793

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1692

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1523

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1666

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1610

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1670

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1762

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1557

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1565

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1600

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1673

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1622

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1670

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1409

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1506

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1725

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1460

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1445

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1415

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1593

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1527

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1499

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1427

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1548

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1397

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1543

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1522

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1428

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1532

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1703

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1559

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1512

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1551

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1596

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1677

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1673

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1583

ای آفت دل بلای جانم!

1

1582

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1435

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1526

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2091

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1416

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1512

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1362

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1368

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1403

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1446

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1418

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1476

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1518

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1388

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1413

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1521

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1387

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1356

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1362

مثنوی پیک صبا

8

1649

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1966

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1397