دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2326

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1690

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1549

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2115

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2079

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2096

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2041

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

1918

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

1821

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2013

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

1873

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

1953

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

1823

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2006

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2096

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2062

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1794

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

1941

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2073

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

1898

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

1879

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

1849

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

1975

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1809

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1772

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1764

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

1878

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

1854

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

1828

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

1821

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1419

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1403

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1499

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1424

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1260

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1392

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1360

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1414

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1468

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1277

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1323

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1351

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1429

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1381

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1379

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1157

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1257

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1442

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1213

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1196

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1170

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1303

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1263

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1250

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1178

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1292

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1131

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1276

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1259

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1171

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1291

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1435

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1298

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1244

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1280

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1352

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1407

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1401

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1316

ای آفت دل بلای جانم!

1

1314

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1191

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1257

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

1788

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1167

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1235

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1105

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1124

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1147

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1189

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1162

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1212

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1215

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1126

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1152

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1265

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1133

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1118

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1111

مثنوی پیک صبا

8

1380

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1634

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1143