دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

3061

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2268

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2145

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2740

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2713

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2786

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2696

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2527

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2386

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2616

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2432

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2508

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2402

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2605

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2656

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2664

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2361

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2525

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2699

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2486

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2467

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2418

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2655

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2390

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2350

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2356

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2504

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2456

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2414

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2426

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

2007

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

2049

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2102

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2361

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1834

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

2024

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1976

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1971

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2162

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1981

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1911

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

2039

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

2026

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1915

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1988

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1737

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1794

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2132

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1787

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1753

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1704

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1913

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1865

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1789

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1721

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1901

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1676

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1864

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

2047

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1732

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1825

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

2068

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1866

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1872

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1861

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1927

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

2040

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1952

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1910

ای آفت دل بلای جانم!

1

1926

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1765

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1847

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2787

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1699

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2285

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1661

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1769

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1718

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1738

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1706

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1797

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1867

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1671

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1708

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1825

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1704

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1646

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1675

مثنوی پیک صبا

8

1984

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2402

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1732