دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2471

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1821

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1666

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2254

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2212

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2233

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2183

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2050

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

1951

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2151

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

1996

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2082

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

1952

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2145

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2211

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2207

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1928

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2080

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2194

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2031

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

1998

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

1976

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2122

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1932

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1901

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1895

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

1997

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

1983

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

1958

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

1936

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1538

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1531

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1617

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1548

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1379

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1520

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1473

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1527

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1597

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1409

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1429

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1467

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1536

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1491

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1505

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1268

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1371

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1567

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1320

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1316

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1280

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1451

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1380

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1359

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1286

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1409

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1253

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1398

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1378

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1299

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1397

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1556

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1417

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1367

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1405

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1462

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1525

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1520

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1449

ای آفت دل بلای جانم!

1

1447

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1311

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1382

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

1933

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1280

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1363

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1224

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1237

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1273

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1303

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1277

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1346

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1381

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1251

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1278

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1389

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1252

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1235

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1232

مثنوی پیک صبا

8

1511

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1787

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1263