دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2581

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1898

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1757

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2333

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2290

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2320

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2257

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2118

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2027

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2241

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2074

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2161

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2026

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2225

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2285

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2291

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2004

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2155

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2259

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2110

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2075

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2055

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2221

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2009

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1979

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1968

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2081

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2062

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2036

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2021

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1616

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1608

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1727

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1628

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1462

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1601

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1554

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1604

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1690

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1496

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1509

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1540

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1614

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1570

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1608

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1348

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1452

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1654

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1400

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1394

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1358

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1527

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1458

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1441

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1373

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1488

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1334

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1477

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1459

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1370

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1481

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1636

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1495

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1451

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1487

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1542

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1609

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1604

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1527

ای آفت دل بلای جانم!

1

1521

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1381

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1471

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2025

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1357

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1447

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1299

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1312

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1350

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1379

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1355

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1422

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1462

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1331

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1356

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1464

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1327

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1308

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1310

مثنوی پیک صبا

8

1588

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1904

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1344