دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2913

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2036

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2164

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2621

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2591

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2639

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2580

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2404

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2289

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2518

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2337

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2422

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2299

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2497

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2546

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2559

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2265

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2421

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2594

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2383

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2368

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2318

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2553

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2277

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2258

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2259

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2389

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2331

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2292

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2313

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1893

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1905

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1991

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1932

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1727

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1876

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1881

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1875

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2046

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1872

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1785

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1916

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1914

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1818

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1885

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1637

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1703

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1992

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1661

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1655

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1603

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1824

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1768

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1700

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1627

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1796

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1587

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1769

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1928

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1631

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1724

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1936

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1773

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1731

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1757

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1812

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1929

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1865

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1807

ای آفت دل بلای جانم!

1

1805

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1647

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1748

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2546

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1609

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2163

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1567

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1684

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1636

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1650

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1619

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1696

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1743

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1579

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1614

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1727

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1595

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1557

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1588

مثنوی پیک صبا

8

1875

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2281

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1621