دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2940

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2179

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2047

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2643

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2615

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2667

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2609

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2433

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2313

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2538

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2352

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2435

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2317

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2517

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2568

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2576

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2277

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2441

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2611

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2397

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2378

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2327

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2564

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2291

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2269

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2270

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2405

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2344

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2301

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2323

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1913

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1922

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2004

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1941

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1742

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1893

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1891

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1891

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2056

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1883

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1801

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1934

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1924

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1830

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1896

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1648

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1716

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2012

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1678

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1669

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1619

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1832

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1776

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1714

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1636

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1811

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1596

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1779

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1940

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1642

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1739

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1953

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1785

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1744

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1770

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1825

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1942

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1875

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1830

ای آفت دل بلای جانم!

1

1826

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1662

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1760

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2582

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1620

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2176

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1579

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1697

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1646

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1662

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1629

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1711

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1766

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1592

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1629

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1738

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1608

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1569

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1600

مثنوی پیک صبا

8

1896

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2297

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1634