دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2479

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1676

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1828

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2260

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2216

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2239

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2189

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2054

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

1958

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2156

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2001

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2089

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

1955

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2150

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2216

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2210

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1934

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2086

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2201

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2036

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2007

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

1981

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2127

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1936

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1906

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1899

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2003

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

1986

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

1962

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

1941

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1542

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1535

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1624

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1555

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1384

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1525

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1477

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1533

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1604

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1412

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1433

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1473

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1542

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1496

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1509

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1272

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1378

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1572

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1323

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1320

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1285

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1456

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1386

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1366

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1292

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1414

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1258

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1403

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1382

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1303

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1406

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1560

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1421

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1373

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1410

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1468

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1528

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1527

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1455

ای آفت دل بلای جانم!

1

1452

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1316

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1386

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

1937

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1285

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1368

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1229

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1241

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1276

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1310

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1281

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1352

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1386

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1255

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1282

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1396

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1257

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1239

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1236

مثنوی پیک صبا

8

1514

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1795

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1266