دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2924

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2042

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2174

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2636

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2604

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2658

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2593

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2423

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2301

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2524

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2341

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2427

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2305

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2506

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2551

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2565

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2271

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2426

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2601

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2387

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2374

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2321

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2557

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2285

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2263

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2267

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2397

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2338

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2297

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2318

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1899

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1914

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1997

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1938

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1737

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1887

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1886

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1882

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2051

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1877

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1791

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1922

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1919

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1824

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1891

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1644

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1707

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2002

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1668

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1664

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1609

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1829

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1771

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1710

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1631

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1804

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1588

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1773

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1935

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1637

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1734

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1944

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1777

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1740

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1761

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1818

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1937

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1869

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1816

ای آفت دل بلای جانم!

1

1812

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1657

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1754

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2575

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1614

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2170

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1576

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1691

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1639

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1655

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1623

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1699

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1753

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1585

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1623

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1735

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1601

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1563

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1592

مثنوی پیک صبا

8

1888

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2289

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1627