دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2671

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1969

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1828

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2423

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2378

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2401

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2339

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2189

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2099

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2311

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2145

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2229

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2101

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2293

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2356

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2369

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2076

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2234

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2339

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2185

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2158

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2126

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2298

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2079

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2047

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2041

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2156

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2128

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2101

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2096

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1686

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1677

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1802

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1705

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1532

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1672

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1621

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1681

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1772

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1566

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1573

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1612

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1682

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1633

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1677

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1417

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1515

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1741

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1469

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1457

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1426

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1607

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1543

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1510

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1437

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1564

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1408

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1550

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1540

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1439

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1541

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1714

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1572

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1519

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1562

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1607

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1686

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1676

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1596

ای آفت دل بلای جانم!

1

1593

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1448

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1550

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2102

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1422

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1530

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1371

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1382

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1417

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1454

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1425

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1487

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1530

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1401

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1424

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1532

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1396

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1368

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1374

مثنوی پیک صبا

8

1661

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1979

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1412