دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2907

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2030

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2160

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2618

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2586

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2632

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2574

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2395

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2280

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2513

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2331

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2417

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2297

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2491

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2539

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2553

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2257

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2418

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2583

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2380

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2359

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2312

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2549

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2271

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2254

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2251

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2383

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2326

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2291

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2309

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1888

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1898

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1987

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1924

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1723

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1870

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1877

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1873

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2041

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1867

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1781

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1907

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1910

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1813

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1882

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1629

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1696

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1986

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1656

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1653

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1598

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1819

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1764

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1697

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1623

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1793

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1584

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1765

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1914

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1625

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1715

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1927

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1767

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1724

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1751

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1806

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1923

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1859

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1800

ای آفت دل بلای جانم!

1

1797

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1641

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1744

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2529

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1604

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2157

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1557

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1679

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1632

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1641

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1613

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1690

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1741

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1576

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1609

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1724

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1589

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1552

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1581

مثنوی پیک صبا

8

1870

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2278

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1619