دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2437

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1636

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1794

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2226

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2184

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2204

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2150

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2028

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

1923

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2121

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

1972

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2050

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

1924

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2110

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2187

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2177

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1897

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2053

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2169

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2006

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

1975

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

1953

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2095

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1908

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1871

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1863

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

1974

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

1956

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

1928

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

1908

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1508

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1491

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1583

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1522

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1352

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1492

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1447

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1496

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1572

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1377

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1396

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1441

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1509

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1466

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1478

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1246

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1344

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1537

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1289

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1288

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1252

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1425

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1344

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1333

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1261

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1379

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1230

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1367

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1352

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1270

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1372

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1527

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1388

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1338

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1376

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1434

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1494

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1494

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1418

ای آفت دل بلای جانم!

1

1416

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1280

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1353

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

1897

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1250

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1333

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1194

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1210

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1245

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1276

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1247

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1319

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1342

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1221

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1251

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1361

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1223

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1206

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1203

مثنوی پیک صبا

8

1473

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1748

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1230