دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2525

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1712

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1861

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2294

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2256

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2277

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2224

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2086

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

1986

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2194

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2032

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2122

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

1986

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2179

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2246

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2249

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1962

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2120

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2231

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2068

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2039

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2017

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2163

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1969

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1939

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1929

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2033

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2021

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

1993

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

1977

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1578

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1563

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1652

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1581

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1417

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1556

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1515

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1566

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1638

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1452

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1464

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1501

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1572

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1531

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1553

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1307

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1414

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1607

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1359

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1351

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1317

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1485

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1418

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1396

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1326

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1449

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1295

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1437

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1416

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1336

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1435

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1595

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1455

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1408

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1444

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1504

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1570

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1563

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1487

ای آفت دل بلای جانم!

1

1480

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1344

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1422

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

1975

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1318

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1399

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1256

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1272

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1309

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1342

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1312

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1386

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1417

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1284

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1312

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1427

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1290

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1266

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1265

مثنوی پیک صبا

8

1546

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1834

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1299