دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

3000

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2224

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2102

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2693

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2667

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2722

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2652

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2470

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2352

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2579

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2391

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2468

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2360

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2564

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2618

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2624

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2320

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2485

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2655

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2448

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2427

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2381

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2612

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2349

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2318

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2324

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2462

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2398

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2363

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2375

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1960

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1990

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2059

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2082

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1794

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1955

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1946

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1940

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2116

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1937

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1860

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1987

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1983

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1878

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1950

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1700

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1760

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2080

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1741

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1718

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1670

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1881

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1823

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1755

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1687

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1862

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1644

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1831

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

2000

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1697

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1785

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

2010

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1833

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1806

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1818

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1890

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1994

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1918

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1874

ای آفت دل بلای جانم!

1

1870

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1709

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1806

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2668

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1665

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2235

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1630

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1736

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1688

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1707

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1681

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1755

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1822

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1637

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1675

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1786

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1662

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1611

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1642

مثنوی پیک صبا

8

1946

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2349

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1688