دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

3121

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2299

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2176

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2777

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2755

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2835

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2731

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2561

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2423

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2650

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2467

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2542

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2434

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2647

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2688

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2694

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2396

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2554

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2732

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2515

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2508

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2457

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2698

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2416

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2377

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2381

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2539

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2489

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2444

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2451

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

2030

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

2076

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2130

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2597

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1853

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

2047

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1998

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1988

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2195

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

2013

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1932

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

2064

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

2048

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1939

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

2014

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1753

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1811

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2173

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1811

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1773

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1726

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1944

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1880

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1812

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1738

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1920

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1703

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1884

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

2085

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1753

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1850

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

2095

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1894

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1912

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1886

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1958

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

2083

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1976

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1946

ای آفت دل بلای جانم!

1

1955

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1790

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1873

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2836

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1723

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2326

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1690

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1794

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1743

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1767

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1728

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1825

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1908

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1696

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1730

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1843

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1735

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1664

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1700

مثنوی پیک صبا

8

2012

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2435

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1757