دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2886

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2147

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2013

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2604

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2575

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2614

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2555

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2379

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2264

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2502

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2318

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2402

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2282

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2479

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2524

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2544

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2243

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2407

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2571

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2363

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2347

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2300

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2532

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2260

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2239

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2235

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2367

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2314

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2275

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2289

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1874

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1883

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1976

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1912

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1711

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1853

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1869

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1859

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2027

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1859

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1769

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1894

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1891

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1804

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1873

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1612

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1686

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1972

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1638

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1641

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1587

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1801

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1752

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1682

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1612

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1775

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1569

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1753

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1898

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1614

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1705

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1912

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1755

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1711

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1734

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1798

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1908

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1846

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1783

ای آفت دل بلای جانم!

1

1782

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1628

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1728

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2481

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1593

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2145

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1544

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1668

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1616

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1630

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1601

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1674

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1728

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1561

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1587

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1700

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1572

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1539

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1561

مثنوی پیک صبا

8

1851

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2261

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1599