دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2557

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1741

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1888

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2316

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2284

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2306

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2243

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2110

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2007

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2222

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2059

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2151

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2014

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2206

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2271

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2274

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1990

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2141

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2249

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2089

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2062

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2036

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2197

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1994

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1965

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1954

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2057

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2047

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2022

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2001

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1598

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1592

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1704

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1607

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1441

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1585

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1537

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1589

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1665

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1476

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1489

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1524

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1599

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1554

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1590

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1330

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1438

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1631

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1381

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1375

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1340

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1511

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1441

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1422

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1352

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1468

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1315

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1463

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1439

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1352

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1461

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1622

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1479

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1435

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1467

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1529

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1594

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1589

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1510

ای آفت دل بلای جانم!

1

1506

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1364

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1450

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2004

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1341

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1427

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1285

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1293

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1333

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1364

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1337

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1408

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1441

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1312

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1342

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1450

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1307

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1289

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1296

مثنوی پیک صبا

8

1570

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1871

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1324