دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2634

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1795

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1941

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2380

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2338

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2359

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2294

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2154

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2062

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2281

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2105

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2190

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2058

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2256

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2318

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2325

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2036

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2193

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2296

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2141

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2114

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2086

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2254

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2044

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2012

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2004

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2115

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2089

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2068

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2052

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1652

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1641

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1763

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1663

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1499

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1643

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1592

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1638

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1736

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1535

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1549

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1576

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1648

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1603

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1642

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1384

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1485

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1693

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1436

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1425

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1395

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1566

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1502

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1477

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1405

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1526

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1374

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1515

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1498

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1405

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1511

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1674

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1531

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1491

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1525

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1578

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1653

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1643

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1560

ای آفت دل بلای جانم!

1

1556

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1420

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1508

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2070

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1393

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1485

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1331

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1345

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1383

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1415

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1391

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1457

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1499

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1365

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1387

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1496

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1363

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1339

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1342

مثنوی پیک صبا

8

1623

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1937

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1379