دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2769

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2036

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1895

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2493

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2453

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2472

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2403

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2260

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2166

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2377

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2208

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2296

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2169

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2368

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2419

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2437

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2134

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2311

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2441

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2253

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2219

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2198

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2384

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2146

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2122

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2114

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2237

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2197

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2162

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2175

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1756

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1750

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1858

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1789

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1597

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1741

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1754

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1750

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1903

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1737

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1650

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1765

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1760

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1705

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1762

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1492

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1581

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1822

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1531

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1522

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1495

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1685

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1625

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1563

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1503

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1644

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1476

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1630

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1643

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1508

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1607

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1789

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1637

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1593

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1629

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1696

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1767

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1741

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1665

ای آفت دل بلای جانم!

1

1663

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1513

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1615

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2184

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1483

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1992

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1435

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1528

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1494

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1523

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1494

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1557

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1612

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1466

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1488

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1596

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1468

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1434

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1448

مثنوی پیک صبا

8

1733

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2125

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1484