دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2881

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2139

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2010

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2598

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2568

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2604

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2548

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2373

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2255

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2493

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2309

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2397

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2277

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2471

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2518

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2541

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2239

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2400

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2563

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2357

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2338

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2294

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2520

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2252

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2234

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2227

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2357

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2310

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2267

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2279

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1867

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1866

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1962

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1906

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1704

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1845

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1863

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1854

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2019

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1852

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1757

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1887

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1882

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1797

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1862

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1606

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1680

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1958

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1628

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1631

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1581

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1790

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1743

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1669

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1604

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1765

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1563

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1747

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1876

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1605

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1698

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1905

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1747

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1706

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1729

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1789

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1897

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1840

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1771

ای آفت دل بلای جانم!

1

1773

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1623

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1719

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2411

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1587

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2134

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1539

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1659

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1605

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1626

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1595

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1666

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1720

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1556

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1582

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1698

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1564

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1529

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1552

مثنوی پیک صبا

8

1846

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2257

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1592