دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2835

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2103

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1975

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2562

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2532

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2559

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2501

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2332

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2221

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2453

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2272

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2366

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2236

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2430

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2485

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2500

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2199

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2369

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2526

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2321

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2291

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2257

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2469

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2209

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2197

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2182

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2318

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2266

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2228

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2239

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1823

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1823

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1923

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1849

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1667

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1808

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1816

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1806

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1970

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1799

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1716

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1851

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1832

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1764

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1822

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1555

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1644

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1894

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1593

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1583

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1547

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1745

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1698

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1629

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1565

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1714

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1528

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1705

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1730

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1573

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1664

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1868

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1711

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1661

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1694

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1757

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1839

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1802

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1730

ای آفت دل بلای جانم!

1

1729

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1584

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1681

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2257

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1541

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2074

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1509

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1609

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1562

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1577

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1555

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1629

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1686

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1525

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1548

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1661

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1528

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1490

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1512

مثنوی پیک صبا

8

1794

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2201

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1538