دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2356

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1570

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1716

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2152

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2111

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2128

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2067

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

1946

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

1849

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2037

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

1894

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

1969

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

1843

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2031

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2116

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2090

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1819

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

1971

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2095

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

1930

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

1907

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

1872

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2010

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1838

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1796

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1786

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

1905

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

1883

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

1854

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

1841

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1441

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1417

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1519

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1450

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1282

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1422

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1381

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1435

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1496

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1299

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1339

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1372

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1448

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1401

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1394

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1173

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1280

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1466

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1229

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1221

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1188

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1339

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1282

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1268

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1198

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1314

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1161

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1302

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1279

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1201

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1313

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1463

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1325

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1265

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1308

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1371

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1429

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1421

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1343

ای آفت دل بلای جانم!

1

1344

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1217

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1281

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

1820

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1191

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1265

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1132

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1149

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1181

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1222

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1187

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1242

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1254

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1154

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1173

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1289

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1163

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1144

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1140

مثنوی پیک صبا

8

1399

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1657

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1161