دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

3046

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2132

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2255

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2724

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2697

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2763

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2682

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2509

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2374

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2612

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2420

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2494

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2391

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2592

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2643

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2652

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2344

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2511

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2686

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2472

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2451

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2403

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2635

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2375

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2334

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2344

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2490

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2437

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2401

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2412

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1989

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

2026

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2080

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2152

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1817

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1998

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1967

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1956

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2141

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1965

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1892

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

2017

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

2007

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1899

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1977

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1720

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1782

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2108

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1766

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1738

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1693

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1903

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1849

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1777

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1707

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1884

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1664

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1852

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

2028

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1719

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1807

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

2053

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1855

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1845

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1845

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1913

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

2021

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1938

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1893

ای آفت دل بلای جانم!

1

1905

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1746

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1830

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2730

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1686

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2265

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1649

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1759

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1709

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1725

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1694

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1777

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1852

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1659

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1695

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1813

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1685

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1633

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1663

مثنوی پیک صبا

8

1970

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2382

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1721