دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2986

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2084

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2208

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2679

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2648

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2703

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2637

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2459

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2337

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2566

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2377

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2459

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2343

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2549

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2600

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2605

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2304

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2469

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2643

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2433

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2414

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2371

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2603

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2333

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2308

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2307

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2447

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2380

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2340

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2361

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1942

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1970

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2041

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2053

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1777

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1934

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1927

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1925

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2099

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1919

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1841

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1969

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1961

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1862

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1929

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1686

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1747

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2064

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1725

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1704

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1658

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1871

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1810

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1743

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1672

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1844

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1631

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1818

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1985

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1680

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1770

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1994

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1816

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1789

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1807

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1875

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1976

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1910

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1866

ای آفت دل بلای جانم!

1

1858

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1695

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1795

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2647

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1650

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2217

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1612

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1721

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1678

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1692

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1661

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1740

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1803

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1625

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1659

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1771

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1643

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1600

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1628

مثنوی پیک صبا

8

1928

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2332

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1672