دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2802

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2064

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1943

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2525

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2502

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2527

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2472

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2308

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2197

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2419

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2250

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2335

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2212

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2404

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2458

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2473

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2177

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2343

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2501

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2291

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2256

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2226

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2436

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2184

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2164

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2154

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2280

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2235

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2201

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2209

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1791

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1791

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1898

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1825

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1640

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1777

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1783

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1775

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1942

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1770

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1686

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1821

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1804

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1739

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1788

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1524

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1611

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1860

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1560

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1559

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1521

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1713

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1665

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1606

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1545

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1685

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1499

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1678

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1692

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1542

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1642

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1838

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1678

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1632

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1663

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1725

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1804

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1777

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1698

ای آفت دل بلای جانم!

1

1698

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1553

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1651

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2226

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1516

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2035

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1478

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1575

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1531

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1547

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1527

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1594

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1650

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1493

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1517

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1629

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1496

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1465

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1481

مثنوی پیک صبا

8

1767

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2169

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1515