دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2856

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1988

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2119

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2579

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2547

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2581

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2523

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2349

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2237

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2469

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2289

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2383

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2254

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2446

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2499

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2515

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2215

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2380

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2538

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2331

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2307

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2268

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2489

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2230

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2209

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2195

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2329

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2286

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2238

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2252

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1838

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1836

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1941

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1872

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1676

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1824

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1837

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1821

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1991

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1815

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1733

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1862

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1847

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1777

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1842

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1574

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1658

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1918

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1606

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1608

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1561

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1769

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1721

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1638

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1576

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1728

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1541

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1719

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1804

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1585

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1675

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1882

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1722

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1675

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1705

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1764

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1861

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1813

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1744

ای آفت دل بلای جانم!

1

1747

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1597

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1694

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2276

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1557

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2093

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1519

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1625

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1573

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1591

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1566

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1641

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1696

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1532

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1556

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1671

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1537

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1505

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1522

مثنوی پیک صبا

8

1820

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2217

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1553