دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2793

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1939

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2059

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2516

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2488

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2515

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2456

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2294

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2192

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2409

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2241

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2329

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2203

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2401

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2449

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2466

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2173

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2337

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2497

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2288

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2249

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2222

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2430

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2182

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2161

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2146

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2277

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2231

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2198

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2207

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1784

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1788

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1894

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1820

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1636

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1772

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1778

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1773

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1937

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1767

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1680

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1814

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1798

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1733

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1784

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1523

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1609

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1854

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1558

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1554

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1513

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1712

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1662

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1599

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1539

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1680

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1496

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1672

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1685

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1542

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1638

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1833

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1672

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1627

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1659

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1722

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1800

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1771

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1691

ای آفت دل بلای جانم!

1

1697

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1548

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1650

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2223

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1516

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2032

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1474

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1567

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1525

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1546

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1524

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1586

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1642

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1484

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1513

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1628

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1496

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1463

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1480

مثنوی پیک صبا

8

1766

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2161

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1510