دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2845

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2109

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1980

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2572

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2540

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2567

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2511

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2339

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2223

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2459

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2278

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2369

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2243

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2436

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2490

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2505

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2204

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2372

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2531

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2327

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2295

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2261

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2475

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2219

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2201

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2186

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2323

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2272

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2232

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2244

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1831

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1826

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1927

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1856

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1671

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1814

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1820

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1811

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1980

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1804

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1721

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1852

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1838

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1766

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1831

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1562

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1646

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1902

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1596

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1589

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1550

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1756

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1706

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1633

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1570

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1718

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1535

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1711

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1735

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1575

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1668

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1874

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1714

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1668

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1699

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1759

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1846

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1806

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1733

ای آفت دل بلای جانم!

1

1736

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1590

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1686

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2262

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1551

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2079

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1513

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1617

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1567

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1582

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1557

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1635

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1689

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1528

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1552

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1665

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1530

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1498

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1516

مثنوی پیک صبا

8

1806

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2209

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1547