دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2586

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1759

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1900

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2335

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2292

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2322

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2258

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2120

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2029

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2244

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2076

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2162

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2029

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2227

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2288

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2294

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2005

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2157

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2261

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2111

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2077

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2057

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2223

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2011

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1981

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1970

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2085

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2063

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2037

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2023

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1618

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1609

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1728

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1630

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1464

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1605

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1557

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1607

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1692

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1498

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1510

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1542

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1617

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1571

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1611

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1350

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1454

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1659

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1404

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1395

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1361

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1528

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1462

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1442

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1375

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1490

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1337

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1478

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1462

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1372

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1482

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1638

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1498

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1453

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1490

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1546

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1612

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1606

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1528

ای آفت دل بلای جانم!

1

1523

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1382

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1472

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2029

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1359

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1448

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1301

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1313

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1352

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1382

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1357

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1424

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1464

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1333

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1357

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1466

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1331

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1309

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1312

مثنوی پیک صبا

8

1591

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1907

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1348