دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2539

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1875

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1724

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2304

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2270

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2289

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2234

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2101

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

1998

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2209

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2044

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2139

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

1998

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2189

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2259

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2261

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1977

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2133

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2242

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2083

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2051

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2027

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2183

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1989

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1957

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1941

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2050

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2039

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2015

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

1988

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1591

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1581

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1666

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1597

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1433

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1573

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1529

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1579

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1653

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1468

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1480

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1514

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1588

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1548

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1577

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1327

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1429

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1623

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1374

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1367

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1332

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1500

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1428

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1414

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1343

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1464

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1313

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1454

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1433

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1347

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1452

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1614

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1466

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1428

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1458

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1518

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1585

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1580

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1499

ای آفت دل بلای جانم!

1

1495

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1356

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1442

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

1997

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1333

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1418

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1274

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1288

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1324

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1356

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1333

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1401

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1436

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1302

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1330

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1441

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1299

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1286

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1280

مثنوی پیک صبا

8

1560

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1851

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1317