دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2499

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1841

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1691

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2275

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2235

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2253

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2200

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2064

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

1967

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2169

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2013

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2103

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

1968

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2163

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2224

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2225

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1943

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2096

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2214

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2050

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2021

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

1991

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2138

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1947

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1919

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1912

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2012

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

1996

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

1972

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

1951

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1553

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1544

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1635

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1561

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1395

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1535

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1490

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1548

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1619

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1427

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1447

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1483

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1551

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1507

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1525

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1283

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1393

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1585

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1338

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1332

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1298

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1469

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1397

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1378

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1305

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1423

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1273

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1416

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1396

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1313

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1417

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1574

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1432

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1386

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1424

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1482

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1547

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1544

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1472

ای آفت دل بلای جانم!

1

1461

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1326

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1403

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

1951

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1298

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1379

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1240

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1256

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1295

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1323

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1293

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1365

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1396

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1267

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1292

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1407

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1270

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1249

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1249

مثنوی پیک صبا

8

1525

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1809

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1279