دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2490

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1835

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1683

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2268

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2225

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2244

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2195

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2059

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

1963

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2163

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2006

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2095

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

1963

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2158

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2220

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2218

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1937

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2091

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2207

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2045

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2014

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

1986

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2133

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1942

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1913

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1908

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2008

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

1991

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

1967

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

1945

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1548

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1539

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1630

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1557

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1390

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1529

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1485

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1539

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1612

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1422

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1443

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1478

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1547

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1503

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1518

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1278

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1384

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1577

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1330

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1325

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1293

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1464

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1391

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1373

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1298

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1418

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1265

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1411

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1391

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1306

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1412

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1568

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1427

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1379

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1419

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1475

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1537

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1536

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1465

ای آفت دل بلای جانم!

1

1456

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1321

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1392

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

1941

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1294

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1375

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1234

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1248

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1287

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1317

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1288

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1359

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1391

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1262

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1288

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1402

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1265

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1244

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1244

مثنوی پیک صبا

8

1520

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1802

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1275