دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2609

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1921

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1782

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2356

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2315

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2335

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2274

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2134

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2045

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2265

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2088

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2172

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2043

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2243

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2300

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2310

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2019

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2174

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2277

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2125

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2098

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2072

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2238

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2023

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1997

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1985

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2100

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2076

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2050

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2037

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1633

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1624

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1743

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1644

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1483

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1624

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1573

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1623

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1711

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1515

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1530

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1555

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1628

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1584

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1624

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1366

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1467

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1676

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1418

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1408

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1376

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1544

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1480

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1456

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1389

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1506

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1352

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1494

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1479

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1391

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1495

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1650

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1516

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1469

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1506

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1563

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1633

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1622

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1541

ای آفت دل بلای جانم!

1

1540

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1398

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1491

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2047

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1371

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1462

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1314

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1330

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1367

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1399

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1371

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1438

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1478

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1345

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1372

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1481

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1348

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1322

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1327

مثنوی پیک صبا

8

1606

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1920

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1362