دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2823

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2090

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1965

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2543

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2517

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2549

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2493

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2323

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2209

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2439

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2266

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2350

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2226

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2422

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2474

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2491

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2190

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2356

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2517

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2313

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2281

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2245

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2457

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2202

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2183

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2171

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2303

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2252

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2215

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2226

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1809

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1808

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1912

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1840

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1657

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1792

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1804

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1793

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1959

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1790

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1706

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1838

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1818

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1756

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1808

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1544

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1628

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1879

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1580

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1573

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1537

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1727

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1681

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1620

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1557

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1705

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1518

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1695

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1715

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1560

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1655

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1856

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1698

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1650

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1677

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1744

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1824

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1795

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1716

ای آفت دل بلای جانم!

1

1715

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1574

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1673

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2246

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1530

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2059

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1497

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1595

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1550

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1564

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1543

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1612

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1673

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1517

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1537

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1646

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1517

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1482

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1497

مثنوی پیک صبا

8

1786

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2188

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1528