دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2727

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1872

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2002

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2457

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2416

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2440

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2372

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2230

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2137

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2345

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2178

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2264

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2134

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2332

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2390

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2405

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2105

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2272

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2401

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2220

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2192

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2163

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2347

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2120

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2091

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2086

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2205

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2164

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2136

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2139

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1729

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1712

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1833

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1753

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1571

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1703

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1714

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1719

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1874

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1710

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1619

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1735

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1720

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1669

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1721

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1456

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1551

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1788

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1506

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1495

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1462

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1651

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1586

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1535

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1470

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1606

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1444

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1593

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1592

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1476

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1577

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1757

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1609

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1560

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1595

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1651

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1733

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1706

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1636

ای آفت دل بلای جانم!

1

1631

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1483

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1587

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2149

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1455

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1954

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1411

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1494

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1462

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1492

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1466

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1522

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1580

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1437

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1456

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1569

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1438

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1402

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1416

مثنوی پیک صبا

8

1705

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2095

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1452