دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

3034

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2248

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2120

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2719

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2694

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2755

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2675

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2499

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2370

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2598

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2412

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2487

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2381

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2586

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2636

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2644

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2335

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2503

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2681

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2468

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2449

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2397

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2630

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2368

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2329

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2339

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2484

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2430

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2393

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2405

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1982

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

2019

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2075

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2134

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1812

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1990

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1961

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1954

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2137

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1962

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1888

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

2010

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

2003

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1895

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1972

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1715

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1777

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2101

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1760

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1733

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1685

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1896

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1844

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1773

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1703

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1882

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1659

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1849

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

2024

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1717

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1805

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

2047

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1848

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1840

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1837

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1909

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

2015

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1933

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1890

ای آفت دل بلای جانم!

1

1898

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1736

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1825

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2716

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1682

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2257

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1644

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1757

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1705

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1721

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1691

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1771

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1844

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1654

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1688

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1805

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1681

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1629

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1658

مثنوی پیک صبا

8

1966

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2376

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1712