دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2580

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1755

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1897

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2331

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2290

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2318

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2255

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2117

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2025

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2237

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2074

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2159

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2024

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2221

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2283

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2290

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2000

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2154

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2256

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2108

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2074

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2053

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2216

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2008

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1977

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1966

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2076

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2061

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2033

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2016

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1615

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1605

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1724

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1627

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1457

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1598

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1550

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1602

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1689

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1494

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1507

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1539

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1612

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1567

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1605

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1346

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1447

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1653

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1399

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1391

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1357

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1526

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1455

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1440

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1370

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1486

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1331

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1476

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1457

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1367

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1477

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1633

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1491

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1449

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1483

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1541

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1607

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1602

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1525

ای آفت دل بلای جانم!

1

1518

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1378

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1467

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2024

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1354

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1443

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1296

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1307

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1345

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1375

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1353

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1418

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1461

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1327

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1352

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1462

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1325

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1306

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1304

مثنوی پیک صبا

8

1587

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1898

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1340