دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2675

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1971

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1831

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2425

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2381

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2406

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2341

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2190

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2102

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2315

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2146

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2230

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2104

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2296

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2358

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2374

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2076

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2240

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2342

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2188

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2161

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2130

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2303

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2083

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2051

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2047

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2160

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2131

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2105

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2099

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1688

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1680

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1803

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1707

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1533

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1673

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1623

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1682

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1828

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1571

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1575

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1615

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1685

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1636

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1681

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1422

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1518

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1745

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1470

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1461

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1431

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1610

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1543

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1512

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1442

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1568

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1411

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1554

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1542

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1444

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1543

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1715

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1575

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1521

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1564

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1610

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1691

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1676

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1600

ای آفت دل بلای جانم!

1

1596

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1448

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1554

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2103

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1422

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1535

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1375

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1388

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1418

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1455

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1427

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1490

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1533

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1403

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1425

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1534

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1399

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1370

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1374

مثنوی پیک صبا

8

1663

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1984

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1414