دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2577

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1896

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1749

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2331

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2289

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2317

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2252

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2115

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2022

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2236

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2072

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2158

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2023

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2219

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2283

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2289

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2000

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2152

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2256

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2107

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2073

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2050

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2213

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2007

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1976

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1966

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2074

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2060

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2033

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2016

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1613

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1604

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1722

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1627

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1457

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1596

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1549

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1600

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1689

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1492

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1506

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1539

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1611

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1565

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1605

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1345

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1447

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1650

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1397

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1389

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1356

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1524

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1455

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1438

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1368

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1483

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1331

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1474

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1454

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1367

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1475

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1631

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1490

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1448

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1482

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1540

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1607

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1601

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1525

ای آفت دل بلای جانم!

1

1517

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1377

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1464

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2021

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1350

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1440

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1296

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1306

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1344

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1371

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1347

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1413

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1455

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1323

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1349

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1458

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1321

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1301

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1300

مثنوی پیک صبا

8

1583

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1892

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1337