دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

3014

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2233

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2109

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2697

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2677

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2734

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2662

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2480

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2361

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2587

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2397

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2476

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2368

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2575

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2624

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2634

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2326

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2488

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2665

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2457

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2439

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2385

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2619

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2355

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2319

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2326

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2469

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2406

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2374

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2388

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1967

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1999

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2065

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2100

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1802

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1969

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1949

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1942

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2123

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1946

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1870

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1994

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1986

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1884

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1957

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1705

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1764

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2087

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1748

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1724

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1675

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1886

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1834

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1762

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1694

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1868

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1650

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1836

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

2009

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1701

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1791

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

2030

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1837

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1821

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1826

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1899

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

2006

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1924

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1878

ای آفت دل بلای جانم!

1

1881

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1722

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1813

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2692

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1670

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2244

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1635

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1744

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1693

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1710

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1682

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1756

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1829

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1643

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1678

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1796

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1665

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1619

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1645

مثنوی پیک صبا

8

1952

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2362

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1693