دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2782

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1915

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2046

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2501

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2468

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2490

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2428

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2274

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2177

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2394

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2222

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2309

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2179

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2372

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2430

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2450

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2149

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2327

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2471

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2272

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2231

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2207

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2402

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2167

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2139

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2126

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2262

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2214

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2180

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2192

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1764

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1769

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1873

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1803

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1617

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1757

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1766

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1760

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1920

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1749

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1665

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1794

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1781

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1720

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1774

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1511

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1596

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1833

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1543

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1533

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1500

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1695

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1640

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1572

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1510

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1655

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1484

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1650

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1662

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1521

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1620

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1806

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1654

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1608

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1647

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1705

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1779

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1751

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1680

ای آفت دل بلای جانم!

1

1678

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1518

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1623

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2198

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1501

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2008

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1456

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1536

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1503

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1532

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1499

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1564

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1627

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1472

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1501

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1606

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1477

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1443

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1463

مثنوی پیک صبا

8

1748

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2137

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1496