دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

3072

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2158

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2272

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2750

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2726

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2801

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2704

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2535

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2398

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2625

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2442

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2520

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2408

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2615

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2665

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2675

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2372

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2531

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2708

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2495

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2478

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2432

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2668

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2397

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2353

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2360

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2509

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2460

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2417

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2428

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

2009

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

2054

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2106

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2411

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1837

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

2027

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1978

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1974

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2166

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1984

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1913

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

2043

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

2028

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1917

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1991

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1740

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1796

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2134

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1788

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1756

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1708

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1920

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1868

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1791

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1724

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1903

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1678

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1866

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

2057

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1738

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1828

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

2073

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1871

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1879

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1865

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1931

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

2049

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1954

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1914

ای آفت دل بلای جانم!

1

1929

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1770

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1850

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2795

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1703

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2292

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1667

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1773

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1720

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1743

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1710

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1802

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1875

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1675

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1713

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1828

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1711

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1649

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1682

مثنوی پیک صبا

8

1991

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2410

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1743