دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2897

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2152

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2022

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2607

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2579

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2619

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2564

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2386

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2269

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2508

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2325

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2408

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2289

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2482

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2530

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2547

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2249

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2412

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2577

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2375

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2354

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2307

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2541

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2266

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2244

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2242

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2376

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2319

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2282

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2299

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1879

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1888

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1978

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1915

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1717

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1860

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1872

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1865

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2032

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1861

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1773

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1899

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1896

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1807

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1877

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1622

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1690

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1978

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1647

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1646

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1593

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1812

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1756

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1691

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1617

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1784

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1577

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1759

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1906

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1619

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1707

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1917

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1759

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1716

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1745

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1801

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1913

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1851

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1794

ای آفت دل بلای جانم!

1

1788

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1634

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1735

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2515

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1597

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2148

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1550

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1673

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1625

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1633

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1604

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1680

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1733

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1565

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1600

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1713

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1580

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1543

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1568

مثنوی پیک صبا

8

1860

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2270

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1606