دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2567

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1893

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1746

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2329

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2289

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2312

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2248

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2113

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2015

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2231

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2068

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2155

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2018

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2212

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2279

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2280

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1995

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2146

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2254

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2102

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2070

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2046

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2206

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2000

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1970

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1959

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2067

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2053

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2025

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2007

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1603

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1596

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1712

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1616

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1447

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1590

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1542

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1593

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1676

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1482

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1495

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1528

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1603

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1557

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1595

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1335

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1442

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1638

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1390

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1381

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1346

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1516

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1447

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1429

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1357

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1476

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1323

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1468

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1445

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1356

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1466

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1625

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1482

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1441

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1475

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1532

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1599

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1594

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1516

ای آفت دل بلای جانم!

1

1509

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1371

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1455

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2011

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1345

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1432

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1290

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1300

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1337

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1367

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1343

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1411

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1447

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1316

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1346

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1456

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1311

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1296

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1300

مثنوی پیک صبا

8

1576

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1879

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1332