دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2618

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1785

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1926

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2365

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2327

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2347

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2285

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2141

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2052

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2270

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2094

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2181

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2049

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2249

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2308

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2315

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2024

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2182

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2283

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2128

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2106

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2077

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2243

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2030

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2003

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1995

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2105

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2081

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2057

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2043

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1636

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1627

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1748

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1652

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1486

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1629

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1578

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1629

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1718

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1518

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1537

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1567

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1635

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1592

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1632

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1370

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1477

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1682

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1427

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1413

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1383

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1552

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1486

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1460

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1396

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1510

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1361

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1504

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1484

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1397

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1499

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1659

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1519

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1478

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1511

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1568

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1640

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1629

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1547

ای آفت دل بلای جانم!

1

1547

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1407

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1497

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2054

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1378

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1470

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1320

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1335

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1373

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1404

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1380

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1442

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1484

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1352

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1376

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1486

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1354

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1330

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1333

مثنوی پیک صبا

8

1610

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1927

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1368