دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

3110

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2292

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2172

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2771

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2745

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2826

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2726

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2553

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2416

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2641

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2458

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2537

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2427

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2641

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2682

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2688

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2391

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2547

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2724

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2510

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2499

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2449

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2686

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2413

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2374

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2376

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2533

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2483

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2435

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2443

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

2022

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

2072

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2126

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

2558

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1849

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

2043

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1996

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1985

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2189

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

2007

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1928

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

2062

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

2044

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1936

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

2007

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1752

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1810

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2164

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1808

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1771

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1721

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1937

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1876

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1807

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1733

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1916

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1691

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1877

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

2078

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1751

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1844

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

2090

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1885

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1906

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1882

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1950

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

2071

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1973

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1941

ای آفت دل بلای جانم!

1

1952

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1786

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1867

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2831

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1720

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2320

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1684

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1788

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1737

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1763

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1725

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1819

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1901

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1692

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1727

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1841

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1727

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1661

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1693

مثنوی پیک صبا

8

2007

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2427

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1754