دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2957

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2192

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2054

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2655

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2625

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2677

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2618

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2439

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2316

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2542

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2361

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2441

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2324

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2525

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2578

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2586

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2288

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2448

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2623

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2407

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2386

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2343

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2575

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2299

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2276

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2279

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2417

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2352

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2310

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2334

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1924

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1936

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

2012

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1955

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1752

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1901

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1899

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1899

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

2066

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1891

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1814

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1945

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1933

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1836

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1904

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1657

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1723

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

2028

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1695

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1677

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1624

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1839

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1782

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1719

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1645

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1819

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1602

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1787

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1943

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1649

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1741

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1956

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1786

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1751

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1775

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1839

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1942

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1878

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1834

ای آفت دل بلای جانم!

1

1828

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1664

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1764

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2595

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1622

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2178

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1580

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1699

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1649

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1666

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1632

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1714

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1767

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1596

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1632

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1743

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1612

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1571

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1602

مثنوی پیک صبا

8

1899

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2302

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1637