دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2511

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1701

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1848

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2281

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2244

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2263

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2210

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2072

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

1973

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2182

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2022

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2109

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

1973

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2171

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2230

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2234

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1949

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2104

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2220

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2057

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2026

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2000

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2146

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1952

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1927

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1920

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2019

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2003

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

1978

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

1960

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1561

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1550

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1640

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1566

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1404

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1541

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1499

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1555

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1625

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1438

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1454

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1489

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1561

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1517

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1535

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1292

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1401

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1595

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1344

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1341

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1304

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1475

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1407

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1384

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1313

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1432

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1282

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1424

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1403

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1322

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1423

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1582

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1439

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1395

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1434

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1491

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1557

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1554

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1479

ای آفت دل بلای جانم!

1

1467

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1333

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1410

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

1959

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1307

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1384

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1246

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1261

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1301

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1331

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1301

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1373

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1404

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1273

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1298

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1414

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1278

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1254

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1256

مثنوی پیک صبا

8

1532

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1819

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1287