دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2494

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1686

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1839

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2272

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2228

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2248

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2199

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2063

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

1967

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2166

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2010

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2100

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

1967

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2162

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2224

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2221

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1940

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2095

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2212

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2049

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2020

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

1991

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2137

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1945

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1918

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1911

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2010

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

1993

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

1969

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

1946

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1549

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1540

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1631

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1558

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1391

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1531

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1487

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1544

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1616

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1425

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1446

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1482

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1550

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1506

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1521

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1282

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1390

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1581

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1335

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1328

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1297

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1468

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1394

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1376

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1301

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1421

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1272

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1415

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1392

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1310

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1416

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1572

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1431

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1384

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1422

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1478

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1541

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1540

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1469

ای آفت دل بلای جانم!

1

1461

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1324

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1400

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

1945

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1298

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1378

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1237

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1252

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1292

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1321

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1292

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1363

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1394

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1264

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1292

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1406

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1268

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1248

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1248

مثنوی پیک صبا

8

1523

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1808

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1278