دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2862

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1994

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2124

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2584

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2553

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2588

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2531

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2357

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2242

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2475

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2295

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2388

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2260

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2453

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2503

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2522

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2222

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2387

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2547

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2344

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2322

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2281

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2504

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2237

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2216

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2207

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2337

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2291

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2247

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2257

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1845

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1843

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1950

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1880

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1681

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1829

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1844

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1827

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1997

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1821

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1738

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1866

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1853

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1780

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1847

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1585

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1664

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1925

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1611

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1613

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1565

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1774

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1725

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1644

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1584

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1735

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1547

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1728

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1833

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1589

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1680

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1887

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1727

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1687

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1710

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1772

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1869

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1821

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1752

ای آفت دل بلای جانم!

1

1754

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1604

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1701

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2285

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1565

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2106

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1525

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1640

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1583

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1603

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1576

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1648

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1706

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1537

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1563

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1679

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1544

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1510

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1528

مثنوی پیک صبا

8

1828

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2225

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1565