دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2852

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1985

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

2111

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2575

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2544

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2572

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2519

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2342

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

2233

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2464

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2285

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2379

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

2250

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2441

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2496

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2514

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

2209

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2376

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2534

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2327

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2300

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2262

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2481

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

2220

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

2204

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

2192

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2324

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2280

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

2233

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

2248

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1833

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1829

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1934

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1864

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1673

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1818

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1821

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1817

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1984

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1807

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1724

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1856

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1842

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1771

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1832

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1569

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1653

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1907

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1599

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1597

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1552

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1757

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1713

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1634

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1572

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1720

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1537

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1714

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1746

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1578

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1669

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1879

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1716

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1670

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1702

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1760

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1854

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1807

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1736

ای آفت دل بلای جانم!

1

1738

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1591

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1687

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

2267

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1553

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

2081

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1514

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1620

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1569

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1588

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1559

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1638

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1691

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1529

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1553

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1666

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1532

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1500

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1519

مثنوی پیک صبا

8

1810

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

2212

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1550