دیوان وفایی (اشعار فارسی)

ای صفابخش جان نسیم صبا

2

2526

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1713

ساقی ای مظهر تجلی و نور

1

1863

بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

1

2295

ای تُرک خطا، ماهِ خُتن، سرو خودآرا

1

2258

تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

1

2278

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خود آرا

1

2225

باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

1

2088

شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلّاله را

1

1988

حلقه زد چون در دی زلفان رخ جانان را

1

2197

بشکست چو زلف سیه مشکفشان را

1

2033

آن روز کزان طرّه به رخ بست شکن را

1

2122

ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

1

1986

عبیدالله رئیس مرشدان و قطب ملت‌ها

تخمیسی از غزل حافظ شیرازی

2

2179

ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

1

2247

ساقیا سوختم بیا بشتاب

1

2251

هان وفایی چه خفته‌ای دریاب

2

1962

خوش همی غلتد به رویش طرّهٔ پر پیچ و تاب

1

2122

صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

1

2233

مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب

2

2072

گوشهٔ چشمِ توام گوشه‌نشین کرد ز خود

1

2042

طرّه از باد وزان لرزان به روی دلبر است

1

2019

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

1

2164

ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟

1

1971

ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

1

1942

گر کائنات نامه شود صد هزار بار

1

1931

زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

1

2034

ای به یادت عاشقان را هر نفس

1

2021

بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا

1

1998

قلم به دست من اندر سواد خطه‌ی نظم

1

1979

ای راحتِ دل، قوتِ روان، لعلِ لبانت

1

1580

خطا گفتم که زلفت مشک چین است

1

1565

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

1

1652

دلبری دارم که در عالم نظیرش کمتر است

1

1582

ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

1

1418

به فریادم رس ای جان عزیز! آن لعل شیرینت

1

1557

کشیده طرّه سر از اختیار عارض قامت

2

1517

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

1

1569

دل که با طرّه‌ی جانان سر سودا دارد

1

1642

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

1

1453

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

1

1468

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

1

1504

دو هفت سال ریاضات خاک شمزینان

1

1573

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

1

1533

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

1

1555

بتم چو طرّه به رخسار خود فشان می‌کرد

1

1308

حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

1

1416

چشم سیاه مستت با ما ببین چه‌ها کرد

2

1608

آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

1

1363

به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

1

1352

شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

1

1318

دل دیوانه‌ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

1

1487

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

1

1419

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

4

1397

شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

1

1330

در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

1

1450

بت من طرّه چو بر برگ سمن بر شکند

1

1298

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

1

1440

مستانه چو از میکده بیرون آید

1

1418

ای شکر اگر وانرسی خال مگس

1

1338

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

1

1435

خوشا روزی ز دنیا در به در بم

1

1598

نگارینم! دل و جانم! حبیبم!

1

1456

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

1

1412

رنجیدهٔ یاران ز دوران گله دارم

1

1445

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

1

1505

به خیال تو به هر جای که من می‌نگرم

1

1571

گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

1

1564

به کویِ یار هر دم از فراقِ یار می‌نالم

1

1487

ای آفت دل بلای جانم!

1

1483

بی تو ای دوست ندانم که چه گویم چونم

1

1345

السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من

2

1425

یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

1

1981

ای تطاول بین که از دست شب یلدا کشم

2

1319

ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

2

1403

فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

1

1258

مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است

1

1274

شب است این زلف، یا روز جدایی؟

2

1310

ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرین

1

1345

نمی‌دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

4

1314

کرم خواندی، ستم راندی، وفا گفتی، جفا کردی

2

1389

ندانم با وفاداران جفا کاری چرا کردی؟

2

1418

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

1

1285

در هر دو جهان گر اثر عشق نبودی

1

1313

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

1

1431

سیبا به نزاکت تو نازم

2

1290

ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

1

1266

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

1

1266

مثنوی پیک صبا

8

1546

ساربان! ای مهربان محمل کش، ای چون من هزار

6

1838

در سفره‌ی دونان نکند روی «وفایی»

1

1301